برای زمستان گذرانی آبپاش های ضربه ای ، باید منبع آب را ببندید، تمام آب باقیمانده را از خطوط و سر آبپاش تخلیه کنید، رطوبت باقیمانده را با استفاده از روش هوای فشرده خارج کنید، و از اجزای در معرض در برابر دمای انجماد محافظت کنید. نادیده گرفتن این فرآیند در آب و هواهایی که دمای آنها به زیر 32 درجه فارنهایت (0 درجه سانتیگراد) می رسد، می تواند بدنه آبپاش را شکسته، خطوط جانبی را بشکند و مانع از جریان برگشتی را از بین ببرد - تعمیراتی که اغلب 200 تا 800 دلار یا بیشتر هزینه دارند. این راهنما در تمام مراحل با جزئیات، از جمله ابزارهای مورد نیاز، اشتباهات رایج، و اینکه چگونه انواع مختلف آبپاش ضربه ای به رویکردهای کمی متفاوت نیاز دارند، می پردازد.
اسپرینکلرهای ضربه ای - که گاهی اوقات به آنها آبپاش روتور ضربه ای یا آبپاش ضربه ای گفته می شود - از یک بازوی منحرف کننده فنری استفاده می کنند که در برابر جریان آب چکش می کند تا سر را بچرخاند. این طراحی مکانیکی برای چندین دهه یک انتخاب قابل اعتماد بوده است و در همه چیز از چمن های مسکونی گرفته تا مزارع بزرگ کشاورزی استفاده می شود. اما همین پیچیدگی مکانیکی به این معنی است که بخشهای داخلی بیشتری وجود دارد که آب راکد را نگه میدارد و در برابر انبساط یخ آسیبپذیر است.
آب تقریباً منبسط می شود 9 درصد حجم در هنگام یخ زدن . در داخل بدنه آبپاش برنجی یا پلاستیکی مهر و موم شده، این انبساط جایی برای رفتن ندارد. ترک های محفظه، تاب های مجموعه داخلی فنر، و اتصالات رزوه ای می توانند به طور کامل برش دهند. در سیستمی با 20 سر ضربه، جایگزین کردن هر سر ترک خورده با میانگین 15 تا 40 دلار برای هر سر، به سرعت انجام می شود - قبل از اینکه حتی آسیب وارد شده به لوله یا کار را در زیر زمین لحاظ کنید.
فراتر از سرهای منفرد، لوله های جانبی که آبپاش های ضربه ای شما را تغذیه می کنند، معمولاً در مناطق گرمتر فقط 6 تا 12 اینچ زیر زمین قرار دارند. در مناطقی که انجمادهای سخت دارند، خط یخبندان می تواند به 24 تا 48 اینچ برسد. لولههای کمعمقتر از خط یخبندان محلی بدون زمستانسازی مناسب یخ میزنند و احتمالاً میترکند. نتیجه زمین نمناک، ضایعات آب و حفاری پرهزینه است.
حتی در آب و هوای معتدل مانند شمال غربی اقیانوس آرام یا جنوب شرقی ساحلی که یخ زدگی های سخت نادر است، اگر سیستم شما همچنان آب در خطوط نشسته باشد، یک ضربه ناگهانی سرمای غیرمنتظره می تواند باعث آسیب شود. زمستان گذرانی بیمه ای کم هزینه بدون توجه به منطقه آب و هوایی شما است.
سازماندهی قبل از شروع کار باعث صرفه جویی در زمان و جلوگیری از کارهای ناقص می شود. در اینجا چیزی است که بسته به روشی که انتخاب می کنید به آن نیاز خواهید داشت:
روش دمش هوای فشرده دقیق ترین روش و روشی است که اکثر متخصصان آبیاری از آن استفاده می کنند. برای سیستمهای روتور ضربهای بسیار مؤثر است، زیرا سرهای آبپاش بلند میشوند و به هوا اجازه خروج میدهند، به این معنی که دمش هم لولهها و هم محفظههای داخلی سر را به طور همزمان پاک میکند.
شیر قطع کننده اختصاصی سیستم آبیاری خود را پیدا کنید. این معمولاً در نزدیکی کنتور آب شما، در زیرزمین یا در یک جعبه شیر دفن شده در حیاط است. آن را کاملا خاموش کنید. به خاموش کردن کنترلکننده به تنهایی تکیه نکنید - کنترلکننده فعال شدن مناطق را متوقف میکند، اما خط تغذیه را از شبکه اصلی آب جدا نمیکند.
اگر سیستم شما از یک جلوگیری کننده جریان برگشتی (که در اکثر شهرداری ها توسط کد مورد نیاز است) استفاده می کند، دستگیره های خاموش کننده آن را نیز پیدا کنید. این دسته ها در دو طرف دستگاه جریان برگشتی هستند - آنها را عمود بر لوله بچرخانید تا ببندید. خود محافظ جریان برگشتی آب را نگه میدارد و یکی از مصدومان معمول زمستانزدگی است.
کنترلر خود را روی حالت "باران" یا "خاموش" تنظیم کنید یا آن را به حالت دستی تغییر دهید تا بتوانید مناطق جداگانه را در حین دمیدن فعال کنید. اکثر کنترلرهای مدرن دارای یک حالت زمستانی یا فعال سازی دستی خاص هستند. شما باید هر زون را یکی یکی در طول فرآیند دمیدن فعال کنید، بنابراین کنترلر را در دسترس نگه دارید. اگر کنترلر دارای باتری تایمر است، آن را به طور کامل خاموش نکنید - ممکن است بخواهید تنظیمات برنامه خود را برای بهار حفظ کنید.
اکثر سیستمهای آبیاری که پس از اواسط دهه 1990 نصب شدهاند، دارای یک پورت دمنده اختصاصی هستند - معمولاً یک اتصال سریع یا پورت رزوهای که بین بازگیرنده جریان برگشتی و دریچههای منطقه قرار دارد. شیلنگ کمپرسور خود را با استفاده از آداپتور مناسب به این پورت وصل کنید. قبل از اتصال مطمئن شوید که اتصال محکم است و کمپرسور هوا خاموش و کم فشار است.
نکته مهم ایمنی: در طول فرآیند باد کردن، هرگز بالای سر یا نزدیک سر آبپاش ضربه ای قرار ندهید. هوای تحت فشار می تواند زباله ها، کثیفی ها و اجزای اسپرینکلر را با سرعت بالا به حرکت درآورد. در طول این مرحله همه افراد حاضر و حیوانات خانگی را از حیاط دور نگه دارید.
ابتدا دورترین منطقه از شیر تغذیه اصلی را فعال کنید. سپس کمپرسور را روشن کرده و فشار را روی آن تنظیم کنید بیش از 50 PSI برای سیستم های لوله پلی اتیلن (پلی) یا 80 PSI برای سیستم های لوله PVC . بیش از حد این فشارها باعث آسیب رساندن به لوله ها، اتصالات و خود سرهای آبپاش ضربه ای می شود.
مراقب خروج غبار آب از سرهای آبپاش ضربه ای فعال باشید - این همان رطوبتی است که تخلیه می شود. اجرای هر منطقه برای دو تا سه چرخه هر کدام بیش از دو دقیقه ، به مخزن کمپرسور اجازه می دهد بین چرخه ها دوباره پر شود. کارکردن مداوم کمپرسور باعث گرم شدن بیش از حد اجزای داخلی کمپرسور و سر آبپاش می شود.
پس از اولین عبور از همه مناطق، برای بار دوم از هر منطقه برگردید. پاس دوم رطوبت باقیمانده ای را می گیرد که گذر اول از جای خود خارج شد اما به طور کامل دفع نشد. در سیستم هایی با تعداد زیادی سر ضربه در هر منطقه، گاهی اوقات عبور سوم تضمین می شود.
هنگامی که همه مناطق پاک شدند، هر شیر تخلیه دستی را در خط اصلی تغذیه فعال کنید تا آب حبس شده آزاد شود. برخی از محافظهای جریان برگشتی دارای خروسهای آزمایشی کوچکی هستند - آنها را باز کنید تا هوا از آن عبور کند و رطوبت باقیمانده را خارج کند. خروس های آزمایشی را در زمستان کمی باز بگذارید تا از ایجاد تراکم در داخل جلوگیری کنید.
حتی پس از دمیدن، لوله های روی زمین، جلوگیری کننده جریان برگشتی و هر جعبه شیر در معرض دید باید عایق بندی شوند. از آستین های عایق لوله فوم (که در فروشگاه های سخت افزار با قیمت کمتر از 10 دلار برای یک بخش 6 فوتی موجود است) که دور لوله های در معرض قرار گرفته اند استفاده کنید. برای جلوگیری از جریان برگشتی، روکش های عایق هدفمند در فروشگاه های لوازم آبیاری فروخته می شود. پوشش را محکم کنید تا باد نتواند آن را در طول یک ضربه سرد منفجر کند.
اگر سیستم شما با شیرهای تخلیه دستی در نقاط پایین طرح لوله طراحی شده است، می توانید بدون کمپرسور زمستانی کنید. این روش برای سیستمهایی در زمینهای شیبدار که گرانش میتواند آب را به سمت دریچههای تخلیه بکشد، به خوبی کار میکند، اما برای چیدمانهای مسطح یا پیچیده که حفرههای آب در مکانهای غیرمنتظره تشکیل میشوند، کمتر قابل اعتماد است.
محدودیت روش تخلیه دستی این است که نمی تواند تخلیه کامل رطوبت از سرهای آبپاش ضربه ای که در ارتفاع متوسط نصب شده اند را تضمین کند - آبی که به شیر تخلیه نمی رسد در بدنه یخ زده باقی می ماند. در اقلیم هایی که دما به طور مداوم به زیر 20 درجه فارنهایت (6- درجه سانتیگراد) می رسد، روش باد کردن بسیار قابل اعتمادتر است.
هر سیستم یا موقعیتی نیاز به رویکرد یکسانی ندارد. از این مقایسه استفاده کنید تا تصمیم بگیرید کدام روش متناسب با تنظیمات شما است:
| روش | بهترین برای | تجهیزات مورد نیاز | هزینه DIY | اثربخشی |
|---|---|---|---|---|
| خروج هوا (هوای فشرده) | تمام اقلیم ها، انواع زمین ها | کمپرسور CFM بالا، آداپتور | 50 تا 150 دلار (اجاره کمپرسور) | بالاترین |
| تخلیه دستی | زمین شیبدار با دریچه های تخلیه نصب شده است | کلید تخلیه، آچار | زیر 20 دلار | متوسط |
| شیر تخلیه اتوماتیک | سیستم های از پیش مجهز به شیر تخلیه خودکار | هیچ اضافی | 0 دلار (توکار) | متوسط |
| خدمات حرفه ای | سیستم های بزرگ، DIY نامشخص | هیچ (تکنسین ارائه می دهد) | 75 تا 200 دلار در هر بازدید | بالاترین |
همه آبپاش های ضربه ای یکسان نیستند و برخی از آنها دارای ویژگی ها یا عناصر طراحی هستند که بر میزان زهکشی کامل آنها در طول زمستان شدن تأثیر می گذارد. در اینجا چیزی است که با رایج ترین انواع آن باید تماشا کنید:
سرهای ضربهای برنجی سنتی مانند مدلهای ضربهای برنجی Rain Bird 25PJDAC یا Orbit بادوام اما سنگین هستند و بدنه مهر و موم شده آنها میتواند آب را در نزدیکی دهانه نازل حبس کند حتی پس از دمش. پس از فرآیند دمیدن، چند سر نماینده را به صورت دستی فشار داده و بچرخانید تا آب محبوس شده را بررسی کنید. اگر وقتی سر را کج میکنید، آب چکه میکند، یک چرخه دمیدن دیگر در آن ناحیه اجرا کنید.
سرهای برنجی نسبت به پلاستیک در برابر ترک خوردن مقاومتر هستند، اما مجموعه فنر داخلی و نقطه محوری بازوی سورتمه همچنان میتوانند در اثر تجمع یخ در طی چرخههای انجماد مکرر آسیب ببینند. اگر سرهای برنجی قدیمیتری دارید که هرگز زمستانی نشدهاند و ترکهای استرسی نشان میدهند، آنها را قبل از راهاندازی بهار تعویض کنید تا اینکه در فصل آبیاری دچار فرسودگی شوید.
سرهای ضربه ای پلاستیکی به مراتب بیشتر از برنج در مقابل ترک های یخ زده آسیب پذیر هستند. یک رویداد یخ زدگی با آب ایستاده در داخل بدنه پلاستیکی می تواند محفظه را کاملاً شکافته کند. اگر آبپاشهای ضربهای پلاستیکی در آبوهوای دارید که دما به طور مرتب به زیر صفر میرسد، روش باد کردن اختیاری نیست - ضروری است. حداقل توصیه برای سیستم های سر ضربه پلاستیکی، دو پاس خروج کامل است.
آبپاش های ضربه ای قوس قابل تنظیم دارای یک پین گیر یا پیچ پخش کننده هستند که محدوده رفت و برگشت را محدود می کند. این اجزای اضافی حفره های کوچکی ایجاد می کنند که آب می تواند در آنجا جمع شود. پس از دمیدن سرهای قوس قابل تنظیم، پایه های قوس را به صورت دستی در دامنه کامل حرکت خود حرکت دهید تا هر گونه آبی که در نزدیکی مکانیسم حرکت نشسته است، خارج شود.
سرهای ضربه ای پاپ آپ (آنهایی که در صورت عدم استفاده به داخل محفظه جمع می شوند) دارای یک ساقه فنری هستند که آب را هم در محفظه و هم در اطراف فنر جمع کننده نگه می دارد. در حین دمیدن، هوای فشرده باید باعث شود که ساقه به طور کامل کشیده شود و اجازه دهد رطوبت خارج شود. اگر یک ساقه در هنگام دمیدن در موقعیت پایین بچسبد، ممکن است به درستی پاک نشود. پس از دمیدن، سرهایی را که به طور مشهود بیرون نیامده اند، بررسی کنید - به صورت دستی ساقه را گسترش دهید و یک چرخه هوای کوتاه دیگر را در آن ناحیه اجرا کنید.
آبپاش های ضربه ای روی زمین که بر روی میخ ها یا سه پایه ها نصب شده اند از طریق یک شلنگ یا رایزر سفت و سخت به سیستم متصل می شوند. زمستانی کردن آنها آسان تر است زیرا اغلب می توانید سر را به طور کامل جدا کرده و در داخل خانه نگهداری کنید. سر را از شیلنگ تغذیه یا رایزر جدا کنید، هر گونه آب را از شلنگ تخلیه کنید، و بدنه آبپاش ضربه ای را در یک سوله یا گاراژ نگهداری کنید، جایی که درجه حرارت بالاتر از صفر باشد. این تا حد زیادی ایمن ترین روش برای سیستم های قابل حمل و نصب است.
زمان مناسب برای زمستان شدن به آب و هوای محلی شما و الگوهای یخبندان خاص در منطقه شما بستگی دارد. در اینجا دستورالعمل های کلیدی زمان بندی مورد استفاده توسط متخصصان آبیاری آمده است:
یک قانون عملی: سیستم آبپاش ضربه ای خود را حداقل دو هفته قبل از میانگین اولین تاریخ انجماد منطقه خود زمستانی کنید. می توانید میانگین اولین تاریخ انجماد محلی خود را از طریق خدمات ملی هواشناسی یا خدمات ترویج کشاورزی ایالت خود بیابید. منتظر ماندن تا آخرین روز ممکن هیچ بافری برای سرمای اولیه غیرمنتظره باقی نمی گذارد.
اگر پنجره را از دست دادید و قبل از زمستان یخ زدگی شدید فرا رسید، وحشت نکنید. برای جلوگیری از سیل بیشتر در صورت ترکیدن لوله ها، فوراً منبع آب را قطع کنید. هنگامی که زمین به اندازه کافی ذوب شد تا سیستم خود را بررسی کنید، هر سر ضربه و بخش قابل مشاهده لوله را قبل از وارد کردن مجدد فشار آب بررسی کنید. با فشار کم (30-40 PSI) در اولین فشار فنر شروع کنید تا نشت ها را قبل از تبدیل شدن به سیل شناسایی کنید.
حتی صاحبان خانه هایی که هر سال تلاش می کنند زمستانی کنند، می توانند خطاهایی مرتکب شوند که سیستم آنها را آسیب پذیر می کند. اینها رایج ترین اشتباهات و راه های جلوگیری از آنها هستند:
یک کمپرسور کوچک پنکیک یا کمپرسور فروشگاهی با خروجی 2 تا 5 CFM نمی تواند جریان هوای پایدار کافی برای خروج آب از لوله های طولانی تر ایجاد کند. شما به حجم (CFM) نیاز دارید، نه فقط فشار (PSI). یک کمپرسور با 10 تا 20 CFM میتواند روی سیستمهای مسکونی کوچک با لولههای کوتاه کار کند، اما خواص بزرگ با مناطق روتور ضربهای چندگانه به 50 CFM یا بیشتر نیاز دارند. هنگامی که شک دارید، به جای استفاده از یک واحد خانگی کوچک، یک کمپرسور تجاری اجاره کنید.
جریان هوای فشرده مداوم برای بیش از دو تا سه دقیقه باعث تولید گرما در داخل لوله ها و سر آبپاش ها می شود. اگر قطعات پلاستیکی در معرض جریان هوای با دمای بالا قرار گیرند، می توانند منحرف یا تغییر شکل دهند. همیشه هر زون را در فواصل کوتاه دو دقیقه ای باد کنید، سپس اجازه دهید کمپرسور چند دقیقه قبل از عبور بعدی دوباره پر شود و خنک شود. این فرآیند در این روش بیشتر طول می کشد، اما از تجهیزات شما محافظت می کند.
برخی از سیستم های آبیاری دارای مناطق قطره ای، مدارهای شیلنگ خیساندن یا مناطق ثانویه هستند که به کنترل کننده اصلی سیم کشی نشده اند. اینها در زمستان به راحتی فراموش می شوند. محیط کامل ملک خود را طی کنید و شیرها یا هدهای اضافی را که در برنامه کنترلر شما وجود ندارد بررسی کنید. حتی یک خط جانبی باد نشده نگهدارنده آب می تواند باعث ترکیدگی لوله در ژانویه شود.
جلوگیری از جریان برگشتی یکی از گران ترین اجزای یک سیستم آبیاری است که اغلب برای دستگاه به تنهایی 75 تا 300 دلار هزینه دارد و برای تعویض نیروی کار هزینه دارد. آنها همچنین جزو متداولترین اجزای آسیبدیده ناشی از یخ زدگی هستند، زیرا در مکانهای در معرض دید بالای زمین نصب میشوند. همیشه خروسهای آزمایشی را در بازگیرنده جریان برگشتی خود پس از باد کردن باز کنید و همیشه قبل از زمستان دستگاه را عایق بندی کنید. یک پوشش فوم با اندازه خاص برای جلوگیری از جریان برگشتی در اکثر فروشگاه های لوازم آبیاری کمتر از 15 دلار است.
سرهای آبپاش ضربه ای دارای مخازن داخلی و محفظه های فنری هستند که همیشه در اولین گذرگاه پاک نمی شوند. آبی که در گذر اول از یک خط جانبی به سمت پایین رانده شده است، ممکن است به سمت اتصالات پایین در گذر دوم تخلیه شود. هنگام استفاده از روش باد کردن، همیشه حداقل دو چرخه کامل منطقه را انجام دهید. در سیستم هایی با بیش از ده منطقه یا با مسیریابی لوله پیچیده، سه پاس استاندارد حرفه ای است.
بسیاری از صاحبان خانه در زمستان برای صرفه جویی در مصرف برق، کنترلر را به طور کامل از برق جدا می کنند. اگرچه این برای اکثر کنترلکنندههای دیجیتال مدرن بیضرر است، اما میتواند برنامههای منطقه ذخیره شده شما را در مدلهای قدیمیتر بدون پشتیبانگیری از باتری پاک کند. یا کنترلر را به برق وصل کنید (مصرف برق حداقل است، معمولاً کمتر از 5 وات است) یا برنامه های منطقه خود را قبل از قطع برق یادداشت کنید. ایجاد یک برنامه خوب تنظیم شده از حافظه در بهار بیش از ارزش آن مشکل است.
آبپاش های ضربه ای از دیرباز جزء اصلی آبیاری کشاورزی بوده اند – سیستم های تفنگ مسافرتی، آبیاری مزرعه جامد، و سیستم های محافظت در برابر سرمازدگی باغ ها معمولاً از روتورهای ضربه ای استفاده می کنند. زمستان گذرانی این سیستم های بزرگ از همان اصول پیروی می کند اما در مقیاسی که نیاز به برنامه ریزی و تجهیزات بیشتری دارد.
برای سیستمهای ضربهای جامد بر روی مزارع یا باغها، روش استاندارد این است که خط اصلی را با باز کردن پایینترین نقاط زهکشی تخلیه کرده و سپس هر مجموعه جانبی را منفجر کنید. کمپرسورهای کشاورزی که برای این منظور استفاده می شوند، معمولاً تحویل می دهند 100 CFM یا بیشتر ، اجازه می دهد چندین سر در هر منطقه در یک پاس پاک شوند.
سیستمهای تفنگ مسافرتی که از آبپاشهای ضربهای با سوراخ بزرگ (منفذ نازل 1 تا 2 اینچی) استفاده میکنند، برای ذخیرهسازی زمستانی نیاز به جداسازی کامل دارند. اسلحه را از گاری مسافری خارج کنید، تمام آب بدنه و اتصالات چرخشی تفنگ را تخلیه کنید و تفنگ را در داخل خانه نگهداری کنید. شیلنگ تغذیه باید تخلیه شود و در انبار بهطور آزاد پیچیده شود - ذخیره کردن یک شلنگ پر از آب در یک سیم پیچ محکم باعث یخ زدن آب در جیبهای متمرکز میشود که میتواند اتصالات شلنگ را شکافت.
برای سیستمهای بارانی ضربهای دائمی در باغها یا تاکستانهایی که برای محافظت در برابر سرما استفاده میشوند، مسئله زمستانگذاری به دلیل این واقعیت پیچیده است که سیستم ممکن است تا اواخر پاییز عملیاتی شود. به عنوان مثال، پرورش دهندگان در دره مرکزی کالیفرنیا، گاهی اوقات از اسپرینکلرهای ضربه ای برای رویدادهای محافظت از یخبندان در اواخر ماه مارس استفاده می کنند. در این موارد، سیستم تحت فشار نگه داشته میشود اما روزانه نظارت میشود و زمستانگذاری تا پایان دوره خطر یخبندان به تعویق میافتد.
یک کار زمستانی کامل همچنین شما را برای یک راه اندازی بهار آرام آماده می کند. قبل از اینکه کار انجام شده را در نظر بگیرید، این چک لیست نهایی را مرور کنید:
این نکته آخر ارزش گسترش دارد. زمستانی شدن زمان ایده آلی برای توجه به سرهای ضربه ای آبپاش است که در طول فصل آبیاری کمتر در حال چرخش، گرفتگی یا نشتی در درزگیر هستند. سرهای جایگزین را می توان در زمستان زمانی که تقاضا کم است و قیمت ها ثابت است سفارش داد. تعویض سر ضربه ای فرسوده قبل از بهار 10 تا 40 دلار هزینه دارد و با آچار لوله پنج دقیقه طول می کشد. کشف همان کله شکست خورده پس از اینکه در ماه ژوئیه به مدت سه هفته چمن شما را یک طرفه آبیاری کرد، هزینه هدر رفتن آب و تعمیر چمن بیشتر از خود سر است.
هنگامی که سیستم را در بهار راه اندازی مجدد می کنید، همیشه به آرامی فشار بیاورید . شیر تغذیه اصلی را فقط یک چهارم دور باز کنید و اجازه دهید فشار به تدریج طی 10 تا 15 دقیقه افزایش یابد. سپس هر منطقه را در حالی که در حال اجرا است راه بروید، سرهایی که بیرون نمیآیند، سرهایی که در جهت اشتباه پاشیدهاند و هر نقطه مرطوبی در چمن که حاکی از نشتی مدفون است را بررسی کنید. مشکلات را فوراً برطرف کنید - نشتهای کوچکی که در اوایل بهار کشف میشوند بسیار ارزانتر از نشتهای مشابه پس از ماهها کار نامشخص هستند.
برای اکثر صاحبان خانه با سیستم استاندارد آبپاش ضربه ای مسکونی 4 تا 8 منطقه، زمستانه سازی DIY با استفاده از کمپرسور اجاره ای عملی و مقرون به صرفه است. اجاره کمپرسور در مراکز اجاره ابزار معمولا اجرا می شود 50 تا 100 دلار در روز ، و خود کار یک تا سه ساعت طول می کشد. اگر اجاره را با همسایه ای که نیاز به زمستان گذرانی دارد به اشتراک بگذارید، هزینه بیشتر کاهش می یابد.
همانطور که گفته شد، خدمات حرفه ای در چند موقعیت خاص منطقی است:
خدمات حرفه ای زمستانی معمولاً هزینه دارند 75 تا 200 دلار برای سیستم مسکونی بسته به منطقه شما و تعداد مناطق. در مناطقی مانند کلرادو، مینه سوتا، یا حومه شیکاگو که در آن زمستان آبیاری یک سرویس پرتقاضا در ماه اکتبر است، رزرو در اوایل سپتامبر می تواند باعث صرفه جویی در هزینه و استرس برنامه ریزی شود. بسیاری از شرکتهای آبیاری زمستانگذاری با تخفیف را به عنوان بخشی از قراردادهای نگهداری سالانه ارائه میدهند که شامل خدمات راهاندازی بهاره نیز میشود.