استفاده از قرقره شلنگ به چهار مرحله اصلی می رسد: حلقه را به درستی سوار یا قرار دهید، شلنگ باغچه خود را به اتصالات ورودی وصل کنید، شلنگ را از بازوی راهنما عبور دهید، و شلنگ را به طور یکنواخت تحت کشش خفیف در حالی که آن را جمع می کنید، بپیچید. این فرآیند اساسی چه دستگاهی که روی دیوار نصب شده باشد، چه یک چرخ دستی مستقل یا یک قرقره جمع شونده کار می کند. اگر درست انجام شود، یک قرقره شلنگ از شیلنگ شما در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش، انحراف، و خطرات اصطکاک محافظت می کند - و باعث می شود لوازم جانبی اتصال مانند یک آبپاش ضربه ای یا هر بار که آبیاری می کنید به میزان قابل توجهی سریعتر نازل کنید.
بخشهای زیر به تمام جنبههای استفاده از قرقره شلنگ، از نصب و کارکرد روزانه گرفته تا جفت کردن قرقره با انواع مختلف آبپاش، عیبیابی مشکلات رایج و افزایش عمر تجهیزات شما، عمیقتر میشوند. اگر همه چیز را نادیده می گیرید، حداقل بخش تکنیک سیم پیچی را بخوانید - سیم پیچی نادرست باعث می شود بیشتر آسیب شلنگی که مردم به گردن شلنگ های ارزان قیمت می اندازند.
قبل از فرو رفتن در مورد نحوه استفاده از قرقره شلنگ، به شما کمک می کند که بدانید چه نوع شیلنگی دارید یا قصد خرید آن را دارید، زیرا عملکرد به روش های کوچک اما معنی دار بین انواع متفاوت است.
این پیچها مستقیماً به دیوار، حصار یا تیر میپیچند و بهطور دائم از طریق یک شلنگ لیدر کوتاه به یک شیر آب در فضای باز متصل میشوند. آنها مناسب صاحب خانه هایی هستند که همیشه از یک نقطه آب می دهند. اکثر قرقره های دیواری بین 100 تا 200 فوت شلنگ استاندارد ⅝ اینچی را نگه می دارند. از آنجا که آنها ثابت هستند، آنها نیاز به یک مرحله نصب عمدی دارند - اشتباه می کنند و همه چیز در پایین دست آسیب می بیند.
قرقره های گاری روی چرخ ها یا یک قاب قرار می گیرند و می توان آنها را در اطراف حیاط حرکت داد. آنها برای املاک بزرگتر یا کاربرانی که نیاز به آوردن آب به مناطق مختلف دارند ایده آل هستند. بسیاری از منظرهسازان حرفهای، قرقرههای گاری را با دستگاههای سنگین جفت میکنند آبپاش ضربه ای که آنها در طول هفته بین بسترهای کاشت، بخش های چمن و ردیف باغ جابجا می شوند. ظرفیت معمولاً بین 150 تا 300 فوت است.
قرقره های جمع شونده از مکانیزم فنری برای چرخاندن خودکار شلنگ به درام استفاده می کنند. شلنگ را به اندازهای که نیاز دارید بیرون میکشید، آن را در جای خود قفل میکنید و پس از اتمام کار، یک کشش ملایم قفل را آزاد میکند و فنر شلنگ را پس میزند. اینها راحتترین و همچنین گرانترین نوع هستند که معمولاً از 80 دلار برای واحدهای پایه تا 400 دلار یا بیشتر برای مدلهای ضد زنگ درجه تجاری متغیر است. آنها به مراقبت کمی بیشتر نیاز دارند تا مکانیسم فنر را در شرایط خوبی نگه دارند.
قرقره های کوچک دستی که برای بالکن ها، پاسیوها و فضاهای تنگ طراحی شده اند. آنها معمولاً 50 تا 100 فوت شلنگ سبک تر را نگه می دارند. اگر از این ها با آبپاش چرخان یا سیستم میکرو قطره ای در یک باغچه کوچک استفاده کنید، کاملا مناسب و بسیار ارزان تر از مدل های بزرگتر هستند.
| نوع قرقره | ظرفیت شلنگ معمولی | بهترین حالت استفاده | محدوده قیمت |
|---|---|---|---|
| دیواری | 100-200 فوت | مناطق آبیاری ثابت | 30 تا 150 دلار |
| سبد خرید / ایستاده | 150–300 فوت | حیاط های بزرگ، مناطق متعدد | 50 تا 200 دلار |
| جمع شدنی | 50-200 فوت | کاربران راحتی محور | 80 تا 400 دلار |
| قابل حمل فشرده | 50-100 فوت | بالکن، باغ های کوچک | 20 تا 70 دلار |
نصب و راه اندازی پایه و اساس هر استفاده آینده را تنظیم می کند. قرقره ای که خیلی کم نصب شده است، در هنگام پیچیدن به خم شدن ناخوشایند فشار می آورد. شیلنگی که بر روی یک سطح سست نصب شده است، زیر وزن یک درام پر شلنگ تکان می خورد - یک شلنگ لاستیکی 100 فوتی ⅝ اینچی تقریباً وزن دارد. 15 تا 20 پوند وقتی خشک، بیشتر وقتی مرطوب است. این مراحل را با دقت دنبال کنید.
قرقره را در فاصله 3 تا 5 فوتی از شیر آب بیرونی خود نصب کنید تا شیلنگ لیدر به راحتی بدون ایجاد خمیدگی شدید در محل اتصال به آن برسد. ارتفاع ایده آل برای مرکز درام قرقره بین 36 تا 48 اینچ از زمین است - تقریباً ارتفاع کمر - بنابراین پیچیدن شلنگ به جای سختی طبیعی به نظر می رسد. در صورت امکان یک دیوار سایه دار یا نیمه سایه را انتخاب کنید. آفتاب مستقیم مستقیم عمر شلنگ را به طور قابل توجهی کوتاه می کند.
اکثر قرقره ها دارای پیچ و مهره های عقب افتاده و لنگر دیواری هستند. برای حصار چوبی یا ستون چوبی، سوراخهای پایلوت را کمی کوچکتر از قطر پیچ و مهره دریل کنید و آنها را مستقیماً به دانه چوب هدایت کنید. برای سنگ تراشی یا آجر، از لنگرهای بنایی با وزن حداقل 50 پوند استفاده کنید - اکثر قرقره ها از دو یا چهار نقطه نصب استفاده می کنند. هرگز روی سایدینگ وینیل به تنهایی سوار نشوید. همیشه گل میخ یا غلاف پشت آن را پیدا کنید.
اکثر قرقرههای دیواری دارای یک درگاه ورودی در پشت یا جانبی هستند که از طریق یک شیلنگ رهبری کوتاه (گاهی اوقات شامل میشود، گاهی اوقات بهصورت جداگانه فروخته میشود) به اسپیگوت در فضای باز شما متصل میشود. قبل از سفت کردن، اتصال رزوه ای را با دو تا سه لایه نوار لوله کش PTFE بپیچید. ابتدا آن را با دست سفت کنید، سپس آن را یک ربع تا نیم دور با انبردست بچرخانید - سفت کردن بیش از حد باعث ترک خوردن اتصالات پلاستیکی روی قرقره های ارزان قیمت می شود. قبل از بارگیری شیلنگ اصلی روی درام، برای بررسی نشتی، آب را برای مدت کوتاهی روشن کنید.
بیشتر قرقره ها دارای یک بازو یا غلتک راهنما هستند که شیلنگ قبل از ورود به درام از آن عبور می کند. این راهنما از عبور شیلنگ از روی خود و ایجاد گیر کردن جلوگیری می کند. انتهای آزاد شلنگ خود را از طریق این راهنما عبور دهید، سپس آن را به اتصالات خروجی درام وصل کنید. برخی از درام ها یک رابط خاردار ساده دارند. برخی دیگر دارای اتصالات مادگی با نخ ¾ اینچی هستند. از یک واشر لاستیکی در داخل کوپلینگ برای جلوگیری از چکه کردن استفاده کنید.
اینجاست که اکثر مردم اولین و مهم ترین اشتباه خود را مرتکب می شوند. بارگیری نادرست شیلنگ مشکلاتی را ایجاد می کند که رفع آنها بعداً بسیار دشوار است، به خصوص با شلنگ های بلندتر.
قبل از اینکه یک شلنگ کاملاً جدید را روی قرقره بپیچید، در یک روز گرم، تمام طول را مستقیماً روی چمن یا راهرو قرار دهید. دمای گرم مواد شلنگ را انعطاف پذیرتر می کند. این مرحله حافظه سیمپیچ کارخانه را حذف میکند و به شلنگ اجازه میدهد به آرامی و بدون درگیری با خود روی درام بپیچد. برای یک شلنگ 100 فوتی، این کار حدود پنج دقیقه طول میکشد، اما بعداً به میزان قابل توجهی از ناامیدی جلوگیری میکند.
همانطور که میل لنگ را می چرخانید یا شیلنگ را روی درام هدایت می کنید، با دست آزاد خود کشش سبک و ثابت رو به جلو را روی شلنگ حفظ کنید. این از تشکیل حلقههای شل بین حلقههای محکمتر جلوگیری میکند - وضعیتی که وقتی میخواهید بعداً باز شوید، پیچیدگی ایجاد میکند. مانند پیچیدن یک شلنگ باغبانی به همان روشی که یک حرفه ای سیم کشی را می پیچد، فکر کنید: حتی تنش، حتی فاصله .
شیلنگ را در عرض درام در ردیفهای مساوی به جلو و عقب هدایت کنید، مشابه نحوه پیچیدن نخ روی یک قرقره. از یک طرف شروع کنید، باد را به طرف دیگر بکشید، سپس به سمت دیگر هدایت کنید. شلنگ انباشته شده در مرکز درام یا زخمی که به طور تصادفی در مرکز درام انباشته شده است، زمانی که میخواهید سریع آن را باز کنید، تحت فشار قرار میگیرد و در داخل محفظه میلغزد - این دقیقاً همان چیزی است که وقتی برای حرکت دادن سر آبپاش ضربهای به موقعیت جدید عجله دارید، اتفاق میافتد.
هر قرقره دارای ظرفیت شیلنگ نامی است که معمولاً روی جعبه یا محفظه چاپ می شود. حتی 20 تا 30 فوت بیشتر از آن، شلنگی ایجاد می کند که در برابر پوشش محفظه برآمده است، احساس میل لنگ را مانند بلند کردن وزنه ایجاد می کند و یاتاقان های درام را تحت فشار قرار می دهد. اگر شیلنگ شما بلندتر از آن چیزی است که درام اجازه می دهد، آن را به اندازه برش دهید یا به حلقه ای با ظرفیت بیشتر تغییر دهید. تلاش برای فشار دادن 150 فوت به یک درام 100 فوتی یکی از شایع ترین دلایل خرابی قرقره است.
هنگامی که قرقره نصب و بارگذاری می شود، عملیات روزمره ساده است اما همچنان از عادات خوبی بهره می برد که از سایش و پارگی در طول زمان جلوگیری می کند.
شلنگ را با سرعت متوسط و یکنواخت بیرون بکشید به جای اینکه آن را به سختی بکشید. کشیدن سریع یک قرقره دستی می تواند باعث چرخش بیش از حد درام شود و به شلنگ اجازه دهد تا به طور شل در سمت درام انباشته شود و درهم پیچیدگی ایجاد کند. برای قرقره های جمع شونده، برای حفظ کنترل و کاهش اصطکاک روی غلتک راهنما، شلنگ را نزدیک به نقطه ورودی محفظه نگه دارید. فقط طولی را که نیاز دارید بیرون بکشید - گذاشتن شلنگ اضافی روی درام فشار کمتری به شلنگ و مکانیزم وارد میکند.
خود را وصل کنید آبپاش ضربه ای ، نازل یا تفنگ اسپری به انتهای آزاد شلنگ قبل از روشن کردن آب. اتصال تحت فشار سخت تر است و خطر آسیب رساندن به واشرهای لاستیکی را در پی دارد. یک اسپرینکلر ضربه ای - که به آن آبپاش چرخشی یا آبپاش ضربه ای نیز می گویند - از فشار آب برای به حرکت درآوردن یک بازوی وزن دار استفاده می کند که سر را در یک حرکت کلیک می چرخاند و شعاع بزرگی را می پوشاند. اکثر سرهای آبپاش ضربه ای در فشارهای بین آب بهترین عملکرد را دارند 30 و 50 PSI . اگر آب شهری شما بالاتر است (بسیاری از منابع شهری بیش از 60 PSI)، یک تنظیم کننده فشار در شیر آب در نظر بگیرید.
هنگام قرار دادن یک آبپاش ضربه ای، آن را در مرکز ناحیه ای که می خواهید آبیاری کنید قرار دهید. یک سر آبپاش ضربه ای استاندارد مسکونی شعاع 20 تا 40 فوت بسته به فشار و دهانه نازل را پوشش می دهد. پایه های قوس قابل تنظیم را روی سر تنظیم کنید تا چرخش را فقط در ناحیه مورد نیاز خود محدود کنید - این کار از آبیاری غیر ضروری مسیرها، مسیرها یا سازه ها جلوگیری می کند.
شلنگ را تا حد امکان بین قرقره و هر جایی که در حال کار هستید صاف نگه دارید. خمیدگی های تند جریان را محدود می کند - پیچ خوردگی 90 درجه در یک شیلنگ ⅝ اینچی می تواند سرعت جریان را تا 50٪ یا بیشتر کاهش دهد. اگر نیاز به آبیاری در گوشه ای از خانه دارید، به جای خم کردن یک شیلنگ با زاویه شدید، از دو طول شلنگ متصل به یک جفت اتصال سریع برنجی استفاده کنید. هرگز وسیله نقلیه را روی شیلنگی که هنوز متصل و تحت فشار است رانده نشوید. حتی شیلنگ های سنگین نیز از این امر آسیب داخلی می بینند.
ابتدا آب شیر آب را ببندید، سپس نازل یا آبپاش خود را باز کنید تا فشار باقیمانده در شیلنگ آزاد شود. این مرحله پیچیدن به عقب را بسیار آسانتر میکند - شیلنگ تحت فشار سفتتر است و هدایت آن روی درام سختتر است. به سمت عقب به سمت قرقره راه بروید در حالی که کشش سبک به جلو را روی شلنگ نگه داشته و همزمان میل لنگ را می چرخانید. اگر قرقره به دیوار نصب شده است و شما به تنهایی کار می کنید، برای یافتن ریتم نیاز به تمرین دارد - برخی از کاربران یک طناب کوتاه بانجی را به انتهای شلنگ می بندند تا نشانگر بصری میزان باقی مانده برای باد کردن باشد.
برای قرقره های جمع شونده، قبل از رها کردن قفل، شلنگ را به سمت محفظه برگردانید. اگر به مکانیزم فنر اجازه دهید شیلنگ را از یک موقعیت کاملاً کشیده به داخل ببندد، پس زدن سریع می تواند باعث انباشته شدن شلنگ یا پیچش در داخل محفظه شود. عقب نشینی کنترل شده با کمک دست، درام را مرتب نگه می دارد.
ترکیب قرقره شلنگ و آبپاش ضربه ای یکی از موثرترین راه اندازی های آبیاری دستی برای حیاط های مسکونی متوسط تا بزرگ است. در اینجا نحوه استفاده حداکثری از این جفت شدن آورده شده است.
یک آبپاش ضربه ای آب را در یک قوس عریض و قابل تنظیم با صدای تیک تیک مشخص که در اثر برخورد مکرر بازوی منحرف کننده فنری به جریان آب ایجاد می شود، توزیع می کند. بر خلاف آبپاش های نوسانی که از میله ای استفاده می کنند که به جلو و عقب حرکت می کند، آبپاش های ضربه ای قطعات متحرک کمی دارند و به مراتب کمتر مستعد خرابی مکانیکی هستند. آنها رسوبات موجود در خط آب را بهتر از آبپاش های نازل ریز مدیریت می کنند و آنها را برای آب چاه یا آبی که به طور کامل فیلتر نشده است مناسب می کند.
از آنجایی که سرهای آبپاش ضربه ای روی یک سنبله یا سه پایه نصب می شوند، کاملاً قابل حمل هستند - می توانید هر 30 تا 45 دقیقه آنها را برای آب دادن به بخش های مختلف حیاط با جابجایی شیلنگ از روی قرقره، تغییر موقعیت سنبله و پیچیدن چیزهایی که نیاز ندارید، جابه جا کنید. این دقیقاً جریان کاری است که یک قرقره شلنگ به سبک گاری به کارآمدترین شکل ممکن می دهد.
حیاط خود را بر اساس شعاع موثر آبپاش خود به مناطق تقسیم کنید. اگر آبپاش ضربه ای شما شعاع 30 فوتی را پوشش می دهد، هر ناحیه دایره ای به قطر تقریبا 60 فوت است. این دایره ها را روی طرحی از حیاط خود ترسیم کنید و آنها را شماره گذاری کنید. هر منطقه را برای یک زمان معین آبیاری کنید - معمولا 20 تا 30 دقیقه در هر منطقه برای تحویل تقریباً 1 اینچ آب - سپس به مرحله بعدی بروید. قرقره شلنگ جابجایی منطقه را سریع انجام می دهد زیرا شما با شلنگ درهم پیچیده ای که در سراسر چمن قرار دارد کشتی نمی گیرید.
اکثر آبپاش های ضربه ای برای عملکرد صحیح به حداقل جریان 1.5 تا 3 گالن در دقیقه (GPM) نیاز دارند. یک شیلنگ استاندارد ½ اینچی با 40 PSI تقریباً 9 GPM را از طریق خود شیلنگ ارائه می دهد، اما از دست دادن اصطکاک در مدت طولانی این امر را کاهش می دهد. برای دویدن بیش از 75 فوت، از شیلنگ ⅝ اینچی استفاده کنید. برای دویدن بیش از 150 فوت، یک شلنگ ¾ اینچی برای حفظ جریان کافی توصیه می شود. بررسی کنید که قرقره شلنگ شما با قطر شلنگی که انتخاب میکنید سازگار باشد - اکثر قرقرههای مسکونی برای شلنگ ⅝ اینچی ساخته شدهاند.
اسپرینکلرهای ضربه ای پایه سنبله مستقیماً به زمین فشار می آورند و جمع و جور هستند تا در کنار قرقره شلنگ ذخیره شوند. نسخههای سهپایه بلندتر هستند - معمولاً 18 تا 36 اینچ - که به قوس آب اجازه میدهد درختچههای کم ارتفاع یا چمنهای بلند را پاک کند. مدلهای سهپایه برای حرکت سنگینتر هستند، اما میتوانند شعاع مؤثر بزرگتری را پوشش دهند، زیرا جریان با زاویه بهتری راهاندازی میشود. هر دو با یک تنظیم حلقه شلنگ باغچه استاندارد کار می کند. بر اساس میزان پوشش گیاهی که جریان نیاز به پاکسازی دارد، انتخاب کنید.
در حالی که این مقاله به شدت بر روی آبپاش ضربه ای تمرکز دارد، قرقره های شلنگ با طیف گسترده ای از اتصالات جفت می شوند. درک تفاوت ها به شما کمک می کند ابزار مناسب را برای هر کار انتخاب کنید.
| نوع پیوست | بهترین برنامه | حداقل فشار (PSI) | منطقه تحت پوشش |
|---|---|---|---|
| آبپاش ضربه ای | چمن بزرگ، مزارع | 30 PSI | شعاع 20-40 فوت |
| آبپاش نوسانی | چمن های مستطیلی | 25 PSI | تا 3900 فوت مربع |
| آبپاش چرخشی | مناطق دایره ای کوچک | 20 PSI | شعاع 10-25 فوت |
| شلنگ خیساندن | ردیف باغ، تخت | 10 PSI | فقط خطی |
| نازل تپانچه | گلدان، آبیاری مستقیم | 20 PSI | فقط هدفمند |
حتی با وجود عادات خوب، مشکلات ایجاد می شود. در اینجا شایع ترین مشکلاتی که کاربران با آن مواجه هستند و نحوه رفع آنها بدون تعویض کل قرقره آورده شده است.
علت تقریباً همیشه سیم پیچ ضعیف در استفاده های قبلی است. شلنگی که تحت کشش ناهموار پیچیده شده یا به طور تصادفی انباشته شده است، نقاط متقاطع ایجاد می کند که در باز شدن بعدی فشرده و چین می شود. راه حل این است که شلنگ را به طور کامل باز کنید، آن را مستقیماً به مدت 30 دقیقه زیر نور خورشید قرار دهید تا نرم شود و شکل خود را بازیابی کند، سپس با احتیاط با کشش یکنواخت به عقب برگردانید. اگر قسمتی پیچ خوردگی دائمی ایجاد کرده است، آن را برش دهید و دوباره با یک کوپلینگ تعمیری برنجی به هم بپیوندید - بخش های پیچ خورده جریان را محدود می کنند و اولین قسمت هایی هستند که تحت فشار تقسیم می شوند.
این معمولاً به معنای یکی از سه چیز است: درام بیش از حد پر شده است، شیلنگ در داخل محفظه گیر کرده است، یا یاتاقان های محور نیاز به روغن کاری دارند. ابتدا ظرفیت را بررسی کنید. اگر درام مطابق با مشخصات است، در صورت امکان درپوش محفظه را باز کنید و به دنبال حلقه شلنگی بگردید که از طرفین لیز خورده است و در حال فشرده شدن است. انسداد را با دست پاک کنید. برای روانکاری یاتاقان ها، یک روان کننده مبتنی بر سیلیکون را به نقاط محور اسپری کنید - از روغن های نفتی که در صورت تماس مواد شیلنگ لاستیکی را تخریب می کنند، خودداری کنید.
نشتی در اتصالات ورودی یا خروجی تقریباً همیشه یک واشر لاستیکی فرسوده یا گم شده است. آب را خاموش کنید، کوپلینگ را باز کنید و واشر داخل انتهای ماده را بررسی کنید. آن را با یک ماشین لباسشویی جدید جایگزین کنید - اینها در هر فروشگاه سخت افزاری کمتر از 1 دلار قیمت دارند و اکثر نشتی های اتصال را برطرف می کنند. اگر خود اتصالات پلاستیکی ترک خورده است، به جای اینکه بخواهید یک نخ پلاستیکی ترک خورده را تنها با چسب ببندید، اتصال یا شیلنگ لیدر را تعویض کنید.
مکانیزم فنر ممکن است شکسته، گیر کرده یا کشش را از دست داده باشد. ابتدا بررسی کنید که شلنگ روی مانعی در بیرون گیر نکرده باشد - گوشه ای از خانه، چوبی در زمین، ابزار باغبانی. اگر مسیر صاف است و فنر هنوز جمع نمیشود، اگر مدل شما اجازه دسترسی را میدهد، محفظه قرقره را باز کنید و به دنبال سیم پیچ فنری شکسته یا جابجا شده باشید. کیت های فنری جایگزین برای بسیاری از مارک های محبوب موجود است. اگر فنر سالم باشد، ممکن است درام قرقره بیش از حد پر باشد و فنر فاقد گشتاور برای غلبه بر وزن باشد - برای رفع این مشکل مقداری از طول شلنگ را بردارید.
در قرقره های دستی، این اتفاق زمانی رخ می دهد که قفل جغجغه فرسوده یا شکسته شود. جغجغه مکانیزمی است که به درام اجازه می دهد در طول سیم پیچی فقط در یک جهت بچرخد و شلنگ را در جای خود نگه می دارد. میتوانید موقتاً این مشکل را با یک گیره شلنگ قفل در نقطه خروجی بازوی راهنما حل کنید، اما راهحل طولانیمدت جایگزینی مجموعه جغجغهای است – اکثر تولیدکنندگان قطعات جایگزین را میفروشند و تعمیر معمولاً کمتر از 30 دقیقه با پیچ گوشتی طول میکشد.
نگهداری صحیح به طور چشمگیری عمر قرقره و شیلنگ را افزایش می دهد. یک قرقره با کیفیت با مراقبت مناسب باید دوام بیاورد 10 تا 20 سال . قرقره های نادیده گرفته شده به ندرت در پنج فصل زنده می مانند.
آب باقی مانده در داخل شیلنگ یا درام قرقره در دمای انجماد با انجماد، ترک خوردن اتصالات، ترکیدن دیواره شلنگ و تاب برداشتن اجزای محفظه پلاستیکی منبسط می شود. وقتی دمای شبانه به طور مداوم نزدیک می شود 35 درجه فارنهایت (2 درجه سانتیگراد) ، زمستان را شروع کنید.
اشعه ماوراء بنفش نور خورشید، علت اصلی شکنندگی شیلنگ و ترک خوردن آن در طول زمان است. شیلنگ های وینیل که در تمام طول سال به طور کامل در معرض آفتاب مستقیم قرار می گیرند به ندرت بیش از سه تا چهار فصل عمر می کنند. شیلنگ های لاستیکی در برابر اشعه ماوراء بنفش مقاوم تر هستند اما همچنان تخریب می شوند. نگهداری شیلنگ روی قرقره - به ویژه در زیر یک ایوان سرپوشیده، داخل کابینت قرقره شلنگ، یا محافظت شده توسط یک رول مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش - می تواند عمر شلنگ را چندین سال افزایش دهد. اگر قرقره شما در آفتاب کامل است، برای کاهش جذب گرما، که باعث تسریع بیشتر تخریب لاستیک و وینیل می شود، بدنه را با رنگ بیرونی رنگ روشن رنگ کنید.
خود شلنگ به اندازه قرقره اهمیت دارد. شیلنگ ارزان قیمت روی یک قرقره عالی همچنان پیچ خورده، شکاف میکند و ناامید میشود. در اینجا مواردی است که هنگام انتخاب یا تعویض شیلنگ روی قرقره خود باید در نظر بگیرید.
شیلنگهای لاستیکی بادوامترین، انعطافپذیرترین در دماهای سرد، و مقاومترین در برابر پیچ خوردگی هستند، اما سنگینترین شیلنگها هستند - یک شلنگ لاستیکی 100 فوتی میتواند 20 پوند یا بیشتر وزن داشته باشد، که بیشتر از شیلنگهای سبکتر به بلبرینگهای قرقره فشار وارد میکند. شیلنگهای وینیل تقویتشده سبکتر و ارزانتر هستند، اما در هوای سرد انعطافپذیری کمتری دارند و در برابر پیچ خوردگی کمتر مقاوم هستند. شیلنگ های هیبریدی یک لایه داخلی لاستیکی را با یک ژاکت بیرونی سبک تر برای تعادل عملکرد و وزن ترکیب می کنند. برای استفاده با آبپاش ضربه ای که نیاز به جریان ثابت دارد، شیلنگ های لاستیکی یا هیبریدی انتخاب طولانی مدت بهتری هستند.
سه قطر رایج عبارتند از ½ اینچ، ⅝ اینچ و ¾ اینچ. قطر ⅝ اینچ استاندارد مسکونی و چیزی است که اکثر قرقره های شلنگ در اطراف آن طراحی شده اند. جریان کافی برای آبپاش ضربه ای را ارائه می دهد و در عین حال به اندازه کافی سبک است تا راحت کار کند. فقط در صورتی از شیلنگ ¾ اینچی استفاده کنید که مسیرهای بسیار طولانی (بیش از 150 فوت) دارید یا چندین اسپرینکلر را به طور همزمان تهیه می کنید - و تأیید کنید که محفظه قرقره شما می تواند به طور فیزیکی قطر شلنگ ضخیم تر را قبل از خرید در خود جای دهد.
درجه فشار ترکیدگی شیلنگ حداکثر فشار داخلی را که می تواند قبل از خرابی تحمل کند، به شما می گوید. شیلنگ های استاندارد مسکونی درجه بندی می شوند فشار ترکیدگی 150 تا 200 PSI ، در حالی که شلنگ های تجاری سنگین به 500 PSI یا بالاتر می رسند. فشار آب خانگی شما تقریباً در محدوده 40 تا 80 PSI است، بنابراین هر شیلنگ استاندارد از نظر فنی ایمن است. با این حال، شیلنگهای با درجه بالاتر در برابر برآمدگی تحت فشار بهتر مقاومت میکنند و بیشتر دوام میآورند زیرا لوله داخلی دیواره ضخیمتری دارد. اگر قصد استفاده روزانه از شلنگ را دارید، حداقل به دنبال رتبه ترکیدگی PSI 350 باشید.
اتصالات در هر انتهای شیلنگ - اتصالاتی که به شیر آب، قرقره و سر آبپاش متصل می شوند - بسیار بیشتر از بدنه شلنگ خراب می شوند. به جای آلومینیوم یا پلاستیک مهر شده به دنبال کوپلینگ های برنجی ماشین کاری شده باشید. اتصالات برنجی ماشینکاری شده دارای گام رزوه ثابت هستند، در برابر خوردگی مقاومت می کنند و هنگام سفت شدن تغییر شکل نمی دهند. کوپلینگ های پلاستیکی و آلومینیومی مهر و موم شده در صورت استفاده مکرر ترک می خورند، به خصوص هنگام اتصال به سر آبپاش ضربه ای روی سنبله ای که با چرخش بازو تکان می خورد.
هنگامی که اصول اولیه را قفل کردید، این تکنیک های اضافی کارایی و راحتی را به استفاده از حلقه شلنگ شما اضافه می کنند.
جفتهای اتصال سریع به شما این امکان را میدهند که در عرض چند ثانیه بین نازل، سر آبپاش ضربهای، شیلنگ خیساندن و سایر اتصالات جابهجا شوید بدون اینکه آب را خاموش کنید. گیرنده مادگی را به طور دائم در انتهای شیلنگ حلقه شلنگ خود نصب کنید و کانکتورهای نر را روی هر پیوستی که دارید قرار دهید. مجموعه های اتصال سریع برنجی با کیفیت بالا حدود 15 تا 25 دلار هزینه دارند و هزینه خود را در صرفه جویی در زمان و کاهش ساییدگی رزوه های انتهای شلنگ در یک فصل پرداخت می کنند.
یک تایمر شلنگ با باتری بین شیر آب بیرونی شما و شیلنگ لیدر قرقره پیچ می شود. آن را به مدت 25 دقیقه روی آب قرار دهید و به طور خودکار خاموش می شود. این رایجترین اشتباه آبیاری مسکونی - فراموش کردن جریان آب - را از بین میبرد که آب را هدر میدهد، چمنها را بیش از حد اشباع میکند، و گاهی اوقات منجر به جدا شدن اتصالات شلنگ تحت فشار مداوم میشود. واحدهای تایمر از برندهای معتبر 20 تا 60 دلار قیمت دارند و هنگام جفت کردن با آبپاش ضربه ای برای آبیاری بدون مراقبت ارزش سرمایه گذاری را دارند.
پایههای راهنمای شلنگ، پینهای فلزی یا پلاستیکی کوچکی هستند که در نقاط استراتژیک به زمین فشار میدهید تا شلنگ را در گوشهها، تختخوابهای گل یا موانع در حالی که آن را در سراسر حیاط میکشید هدایت کنید. آنها از کشیده شدن شیلنگ در میان گیاهان یا بریدن گوشه های چمن و گیر کردن روی موانع جلوگیری می کنند. چهار تا شش پایه راهنما که در اطراف یک حیاط مسکونی معمولی قرار گرفته اند، اصطکاک روی بازوی راهنمای حلقه شلنگ را به میزان قابل توجهی کاهش می دهند و از لگدمال شدن پوشش زمین توسط شیلنگ جلوگیری می کنند.
اگر مرتباً از قرقره خود برای تأمین آبپاش ضربه ای در موقعیت های مختلف استفاده می کنید و باید بدانید دقیقاً چه مقدار شلنگ بیرون آورده اید، شلنگ را در فواصل 25 فوتی با نوار برقی رنگی یا قلم رنگ علامت بزنید. این به شما امکان می دهد آبپاش را در فواصل دقیق از قرقره بدون اندازه گیری تنظیم کنید و انتقال منطقه به منطقه را سریعتر و سازگارتر می کند.
از دست دادن اصطکاک در شیلنگ در فواصل طولانی قابل توجه است. به ازای هر 100 فوت شلنگ ⅝ اینچی، تقریباً ضرر می کنید 7 تا 10 PSI با نرخ جریان معمولی مسکونی 5 تا 8 GPM. اگر آبپاش ضربه ای شما به 30 PSI در سر نیاز دارد و 150 فوت شیلنگ بین شیر آب و آبپاش دارید، حداقل به 40 تا 45 PSI در شیر آب برای جبران نیاز دارید. فشار ورودی خانه خود را با یک فشارسنج ارزان قیمت که روی شیر آب پیچ می شود، بررسی کنید – این 10 دلار قیمت دارد و به شما اطلاعات دقیقی می دهد که به عیب یابی مشکلات عملکرد قرقره و آبپاش کمک می کند.
بیشتر مسائل ایمنی قرقره شلنگ جزئی هستند اما برای جلوگیری از تصادفات، آسیب به اموال و هدر رفتن آب ارزش رسیدگی دارند.
از نظر فنی بله، اما برای استفاده طولانی مدت توصیه نمی شود. یک شلنگ پیچ خورده بر روی درام به عنوان یک سیم پیچ مقاومتی عمل می کند - آب باید در اطراف هر حلقه حرکت کند و سرعت جریان در مقایسه با شیلنگ کاملاً کشیده به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. برای کارکردن یک آبپاش ضربه ای به مدت 30 دقیقه، به جای اینکه آن را از روی یک درام محکم بکشید، تمام شلنگ مورد نیاز خود را بیرون بکشید.
با تکنیک سیم پیچی مناسب، محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش و زمستانی شدن، یک شیلنگ لاستیکی با کیفیت باید 8 تا 15 سال روی یک قرقره به خوبی نگهداری شود. شیلنگ های وینیل معمولاً 3 تا 5 سال در شرایط مشابه دوام می آورند. شیلنگهایی که روی قرقرهها ذخیره میشوند، به طور مداوم از شیلنگهایی که روی زمین افتادهاند، با اختلاف قابل توجهی دوام میآورند، زیرا از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، سایش فیزیکی و تماس رطوبتی که ذخیرهسازی زمین ایجاد میکند، جلوگیری میکنند.
شما می توانید طول شلنگ را با یک کوپلینگ وصل کنید، اما شلنگ متصل هنوز نباید از ظرفیت نامی درام تجاوز کند. اتصالات مشترک یک نقطه نشتی رایج است، به خصوص زمانی که بخش کوپل شده به طور مکرر به دور درام می پیچد. اگر به طول بیشتری نیاز دارید، به طور کلی بهتر است یک شلنگ تک بلندتر بخرید تا دو شلنگ کوتاه تر.
چرخش آهسته یا متوقف شده معمولاً نشان دهنده ناکافی بودن فشار یا جریان آب به سر است. ابتدا پیچ خوردگی شلنگ بین قرقره و آبپاش را بررسی کنید. اگر شلنگ شفاف باشد، دهانه نازل روی سر آبپاش ضربه ای ممکن است تا حدی توسط رسوب مسدود شود - پیچ نازل را بردارید و دهانه را با خلال دندان پاک کنید. همچنین بررسی کنید که کشش فنر روی بازوی دفلکتور به درستی تنظیم شده باشد - کشش بیش از حد چرخش را کند یا متوقف می کند، در حالی که خیلی کم باعث حرکت نامنظم می شود.
همیشه قبل از ذخیره کردن شیلنگ روی قرقره، به خصوص در مناطقی که خطر یخبندان وجود دارد، آن را تخلیه کنید. نشستن آب در داخل شیلنگ روی درام باعث رشد جلبک ها و باکتری ها می شود، وزن غیر ضروری به بلبرینگ درام اضافه می کند و در هوای سرد یخ می زند و منبسط می شود. انتهای نازل را باز کنید و انتهای شلنگ را کمی بالاتر از قرقره نگه دارید تا زهکشی ایجاد شود، سپس روی درام بپیچید.