نحوه تنظیم حلقه شلنگ: راهنمای کامل گام به گام

پاسخ کوتاه: نحوه تنظیم حلقه شلنگ

راه‌اندازی قرقره شلنگ زمانی ساده است که مراحل اولیه را درک کنید: قرقره را در نزدیکی منبع آب خود نصب کنید یا قرار دهید، شیلنگ ورودی را به لوله وصل کنید، شیلنگ باغچه خود را روی درام قرقره بکشید و قبل از سیم پیچی، نشتی را آزمایش کنید. راه اندازی اکثر قرقره های شلنگ استاندارد کمتر از 30 دقیقه طول می کشد ، چه در حال نصب یک دستگاه دیواری یا مونتاژ یک مدل گاری قابل حمل باشید.

اگر همچنین قصد دارید یک اسپرینکلر ضربه ای یا یک سر آبپاش ضربه ای چرخشی را در انتهای شلنگ خود وصل کنید، فرآیند راه اندازی به چند ملاحظات اضافی نیاز دارد - به ویژه در مورد فشار آب، قطر شلنگ و فاصله بین قرقره و منطقه آبیاری. این راهنما همه آن را با جزئیات پوشش می دهد.

انواع قرقره های شلنگ و اینکه کدام یک متناسب با تنظیمات شما است

قبل از شروع نصب، ارزش این را دارد که بدانید با چه چیزی کار می کنید. قرقره های خرطومی در چندین پیکربندی وجود دارند و هر کدام فرآیند راه اندازی متفاوتی دارند.

قرقره شلنگ دیواری

اینها به دیوار بیرونی، حصار یا پست ثابت می شوند. آنها برای خانه هایی با یک شیر آب دائمی در فضای باز و یک منطقه آبی مشخص ایده آل هستند. قرقره های دیواری اغلب یک اتصال مستقیم به یک لوله دیواری دارند، به این معنی که مرتب می مانند و نیازی به جابجایی ندارند. آنها بهترین انتخاب برای جفت شدن با سیستم آبپاش ضربه ای هستند که یک منطقه ثابت در یک چمن یا باغ را پوشش می دهد.

قرقره های سبد خرید مستقل

قرقره‌های چرخ دستی روی چرخ‌ها قرار می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را در حیاط جابه‌جا کرد. آنها معمولاً با یک شلنگ پیشرو (معمولاً 6 فوت طول) ارائه می شوند که به اسپیگوت متصل می شود و شیلنگ اصلی روی درام می پیچد. اینها برای خواص بزرگتر که باید راه اندازی آبپاش را به مناطق مختلف منتقل کنید، کاربردی هستند. آنها همچنین با سرهای آبپاش ضربه ای قابل حمل که در طول هفته تغییر مکان می دهید، به خوبی کار می کنند.

قرقره های شلنگ جمع شونده

قرقره های جمع شونده به طور خودکار شیلنگ را با استفاده از مکانیزم فنری به عقب بر می گرداند. آنها می توانند دیواری یا مستقل باشند. مکانیزم فنر داخلی به وزن شلنگ حساس است، بنابراین مهم است که از طول شیلنگ نامی قرقره تجاوز نکنید —معمولاً بین 50 تا 100 فوت—مخصوصاً اگر از یک شلنگ سنگین به یک آبپاش ضربه ای در انتهای باغ استفاده می کنید.

جعبه های حلقه شیلنگ

اینها شبیه جعبه های تزئینی باغ هستند و در صورت عدم استفاده، شلنگ را پنهان می کنند. راه اندازی شبیه به واحدهای نصب شده روی دیوار است، اما آنها معمولاً در نزدیکی یک اسپیگ ایستاده هستند. در حالی که از نظر زیبایی شناسی دلپذیر هستند، اما اگر مرتب بین آبیاری باغ و اجرای یک آبپاش ضربه ای چرخشی در یک منطقه بزرگ چمن جابجا شوید، عملی ترین انتخاب نیستند.

ابزارها و موادی که قبل از شروع به آن نیاز دارید

آماده کردن همه چیز قبل از شروع، شما را از توقف نیمه راه نصب نجات می دهد. در اینجا چیزی است که معمولاً به آن نیاز دارید:

• واحد حلقه شلنگ و هر سخت افزار موجود (پیچ، براکت، شیلنگ راهنما)
• یک مته برقی و مته های مناسب (برای مدل های دیواری)
• لنگرهای دیواری یا پیچ های بنایی در صورت نصب روی آجر یا بتن
• آچار یا انبردست قابل تنظیم
• نوار مهر و موم رزوه PTFE (نوار لوله کش) برای همه اتصالات رزوه ای
• شلنگ باغچه شما (تأیید کنید که با قطر نامی قرقره مطابقت دارد - معمولاً ½ اینچ یا ⅝ اینچ)
• یک سر اسپرینکلر ضربه ای یا هر ضمیمه دیگری که قصد دارید در انتهای شلنگ استفاده کنید
• سطح (اختیاری اما برای واحدهای دیواری توصیه می شود)
• مداد یا نشانگر برای علامت گذاری نقاط مته

یکی از مواردی که مردم به طور مداوم فراموش می کنند نوار PTFE است. هر اتصال رزوه ای روی حلقه شلنگ - ورودی، خروجی، و محل اتصال بین شیلنگ راهنما و درام - باید با نوار PTFE پیچیده شود تا از نشتی کند جلوگیری شود. معمولاً استفاده از دو تا سه روکش در جهت نخ کافی است.

گام به گام: نحوه تنظیم یک حلقه شلنگ دیواری

قرقره های شلنگ دیواری رایج ترین نوع برای مصارف مسکونی هستند. برای نصب تمیز و ایمن این مراحل را به دقت دنبال کنید.

مرحله 1: محل مناسب دیوار را انتخاب کنید

قرقره را سوار کنید در فاصله 6 فوتی از لوله در فضای باز برای جلوگیری از کشیده شدن شیلنگ لیدر یا ایجاد نقاط پیچ خوردگی. ارتفاع باید برای حرکت با دست راحت باشد – معمولاً بین 3.5 تا 4.5 فوت از زمین. اطمینان حاصل کنید که سطح دیوار می تواند وزن قرقره به علاوه یک شلنگ کامل را تحمل کند، که می تواند بیش از 15 پوند برای شلنگ 100 فوتی باشد.

قبل از حفاری، سیم کشی برق یا لوله کشی پشت دیوار را بررسی کنید. اگر روی دیوار بنایی یا آجری نصب می کنید، به لنگرهای بنایی با حداقل وزن 50 پوند در هر نقطه لنگر نیاز دارید.

مرحله 2: سوراخ های نصب را علامت بزنید و دریل کنید

براکت نصب را روی دیوار نگه دارید و از یک مداد برای علامت گذاری نقاط مته استفاده کنید. قبل از علامت گذاری، از یک تراز برای تأیید افقی بودن براکت استفاده کنید - یک قرقره کج شده باعث می شود شلنگ در یک طرف درام روی هم انباشته شود و به طور ناهموار باد شود. سوراخ ها را تا عمق مشخص شده برای نوع لنگر دیوار خود دریل کنید. برای دیوارهای چوبی، پیچ های چوبی استاندارد با حداقل عمق 2.5 اینچ معمولاً کافی هستند.

مرحله 3: براکت نصب را وصل کنید

در صورت نیاز، لنگرها را در سوراخ ها قرار دهید، سپس براکت را محکم در جای خود پیچ کنید. قبل از آویزان کردن قرقره، براکت را محکم بکشید تا پایداری آن را تست کنید. شل بودن براکت عامل شماره یک خرابی قرقره شلنگ است - وزن شیلنگ و نیروی چرخشی در حین سیم پیچی، فشار قابل توجهی را بر نقطه نصب وارد می کند.

مرحله 4: قرقره را روی براکت آویزان کنید

اکثر قرقره های دیواری به بازوی محوری یا سیستم قلاب آویزان می شوند. بدنه قرقره را روی براکت بلغزانید یا بچسبانید و تأیید کنید اگر برای چرخش طراحی شده است آزادانه تاب بخورد. یک عملکرد چرخشی به قرقره اجازه می‌دهد تا هنگام کشیدن شیلنگ در جهت‌های مختلف قرار گیرد، که اصطکاک و ساییدگی شیلنگ را در نزدیکی خروجی درام کاهش می‌دهد.

مرحله 5: شیلنگ لیدر را به اسپیگوت وصل کنید

انتهای رزوه دار نر شلنگ لیدر را با دو تا سه لایه نوار PTFE بپیچید. ابتدا آن را با دست روی میخ بکشید، سپس با انبردست سفت کنید - بیش از یک ربع دور از دست محکم نکنید. سفت شدن بیش از حد ممکن است باعث شکستگی اتصالات پلاستیکی شود. سر دیگر شلنگ لیدر را به درگاه ورودی قرقره وصل کنید، دوباره با استفاده از نوار PTFE روی رزوه ها.

مرحله 6: شیلنگ باغ را روی درام قرار دهید

انتهای نری شلنگ باغچه خود را از طریق راهنمای شلنگ (حلقه یا کانال کوچک در جلوی قرقره) و وارد ورودی درام کنید. اتصال را در درام محکم کنید. با چرخاندن میل لنگ شروع به پیچیدن شلنگ روی درام کنید. شلنگ را در لایه های یکنواخت و روی هم قرار دهید به جای انباشته شدن همه آن در مرکز. سیم پیچ ناهموار نقاط فشاری را ایجاد می کند که در طول زمان از طریق شیلنگ ساییده می شوند.

مرحله 7: اتصالات انتهایی یا آبپاش خود را وصل کنید

3 تا 4 فوت آخر شلنگ را از درام رها کنید تا بتوانید به راحتی به انتهای ماده دسترسی داشته باشید. اینجا جایی است که آبپاش ضربه ای، نازل یا سایر اتصالات خود را وصل خواهید کرد. قبل از اتصال، نخ ورودی آبپاش را با نوار PTFE بپیچید. بسیاری از سرهای آبپاش ضربه ای از اتصالات استاندارد ¾ اینچی GHT (نخ شیلنگ باغ) استفاده می کنند که استاندارد جهانی برای شیلنگ های باغبانی ایالات متحده است.

مرحله 8: سیستم را برای نشت آزمایش کنید

اسپیگوت را به آرامی روشن کنید و تمام طول اتصال را طی کنید و هر محل اتصال مناسب را برای چکه یا اسپری بررسی کنید. به اتصالات شیلنگ لیدر و ورودی درام توجه ویژه ای داشته باشید - اینها رایج ترین نقاط نشتی هستند. اگر چکه آهسته می بینید، آب را ببندید، اتصالات را خشک کنید، یک نوار چسب PTFE اضافه کنید و دوباره سفت کنید.

گام به گام: نحوه تنظیم حلقه شلنگ گاری قابل حمل

قرقره های شلنگ گاری به جای نصب دیواری به مونتاژ نیاز دارند. اکثر آنها تا حدی مونتاژ می شوند، اما باید قبل از استفاده، محور، چرخ ها و دسته وصل شوند.

قاب را جمع کنید

برای اتصال پایه ها، محور و دسته به محفظه درام قرقره، نمودار سازنده را دنبال کنید. از سخت افزار ارائه شده استفاده کنید - پیچ و مهره ها را جایگزین نکنید، زیرا طول و گام نخ برای ضخامت قاب خاص کالیبره شده است. تمام پیچ‌ها را محکم ببندید، اما اگر فریم بر پایه پلیمر است، رزوه‌های پلاستیکی را جدا نکنید. اکثر قرقره های گاری 10 تا 15 دقیقه طول می کشد تا کاملاً جمع شوند اگر قبل از شروع همه قسمت ها را بچینید.

چرخ ها را وصل کنید

چرخ ها را روی محور بلغزانید و با پین ها یا کلاهک های ارائه شده محکم کنید. بررسی کنید که چرخ ها آزادانه بچرخند و تکان نخورند. هنگامی که شلنگ به طور کامل بارگیری می شود چرخ دستی باعث می شود که چرخ دستی واژگون شود.

شیلنگ لیدر را وصل کنید

قرقره های گاری معمولاً شامل یک شیلنگ لیدر 6 فوتی است که از ورودی درام تا اسپیگ امتداد دارد. آن را با استفاده از نوار PTFE به اتصالات ورودی قرقره وصل کنید و گاری را به اندازه کافی نزدیک میله قرار دهید تا شلنگ پیشرو به جای کشیده شدن، شل آویزان شود. یک شلنگ لیدر محکم در نهایت در نقطه اتصال به دلیل کشش ثابت ترک می‌خورد.

شلنگ را بارگیری و باد کنید

شلنگ را از راهنما عبور دهید و به ورودی درام وصل کنید. به آرامی باد کنید، شلنگ را به طور مساوی در عرض درام توزیع کنید. برای چرخ دستی‌ای که با آبپاش ضربه‌ای در انتها استفاده می‌کنید، مطمئن شوید که انتهای رابط ماده بدون باز کردن کامل در دسترس باشد—برای اتصال آسان، حدود 5 فوت شلنگ را از درام جدا کنید.

اتصال یک Impact Sprinkler به راه اندازی حلقه شلنگ شما

آبپاش ضربه ای - که گاهی اوقات یک آبپاش ضربه ای چرخشی یا آبپاش ضربه ای نامیده می شود - یکی از موثرترین انواع آبپاش برای مناطق متوسط تا بزرگ چمن است. هنگامی که با یک قرقره شلنگ جفت می شود، یک محلول آبیاری بسیار انعطاف پذیر و قابل حمل ایجاد می کند.

چرا آبپاش های ضربه ای با قرقره های شلنگ خوب کار می کنند؟

آبپاش های ضربه ای با استفاده از نیروی جریان آب برای به حرکت درآوردن یک بازوی دوار عمل می کنند که جریان را در یک قوس فراگیر منحرف می کند. آنها به طور معمول شعاع 25 تا 50 فوت بسته به فشار آب، آنها را برای فضاهای چمن باز ایده آل می کند. برخلاف آبپاش‌های نوسانی که به ستون آب یکنواخت متکی هستند، آبپاش‌های ضربه‌ای حتی با فشار کمی نوسانی عملکرد ثابتی دارند - که زمانی که آب از طریق شیلنگ بلند روی قرقره عبور می‌کند رایج است.

از آنجایی که قرقره‌های شلنگ به شما امکان می‌دهند بدون کشیدن شلنگ به صورت دستی، دسترسی خود را در سراسر حیاط گسترش دهید، ترکیب یک قرقره گاری با سر آبپاش ضربه‌ای قابل حمل بر روی یک سنبله به شما این امکان را می‌دهد تا با تغییر موقعیت چرخ دستی و تنظیم پین‌های قوس آبپاش، چندین ناحیه را آبیاری کنید.

الزامات فشار آب

اکثر مدل های آبپاش ضربه ای مسکونی نیاز دارند بین 25 تا 50 PSI در سر آبپاش برای عملکرد مناسب. مشکل این است که فشار آب هنگام عبور از شیلنگ کاهش می یابد - تقریباً 1 PSI در هر فوت در یک شیلنگ باریک ½ اینچی در شرایط جریان بالا و کمتر در یک شیلنگ ⅝ اینچی یا ¾ اینچی. برای یک شلنگ 100 فوت ½ اینچی، می توانید 8 تا 12 PSI بین اسپیگوت و اسپرینکلر از دست بدهید.

اگر فشار آب خانه شما در اسپیگوت حدود 45 PSI است، و 75 فوت شیلنگ ½ اینچی کار می کنید، ممکن است به آبپاش ضربه ای فقط 35 تا 38 PSI برسید - هنوز هم قابل کار است، اما در انتهای پایینی. استفاده از شیلنگ با قطر ⅝ اینچ به طور قابل توجهی این افت فشار را کاهش می دهد و انتخاب ارجح در هنگام راه اندازی یک اسپرینکلر ضربه ای در فاصله است.

طول شیلنگ و ناحیه پوشش

یک حلقه شلنگ گاری استاندارد بین 50 تا 150 فوت شلنگ ⅝ اینچی را نگه می دارد. برای بیشتر چمن های مسکونی، یک شیلنگ 75 فوتی روی یک قرقره که با یک آبپاش ضربه ای جفت می شود، با دو یا سه بار جابجایی آبپاش، مساحتی بین 5000 تا 8000 فوت مربع را پوشش می دهد. این به طور قابل توجهی پوشش بیشتری نسبت به یک آبپاش نوسانی ثابت دارد که معمولاً 2000 تا 3500 فوت مربع در هر موقعیت را اداره می کند.

نحوه اتصال آبپاش ضربه ای

1. طول شیلنگ مورد نظر را از درام قرقره بیرون بکشید.
2. رزوه ورودی آبپاش ضربه ای را با نوار PTFE (دو تا سه بسته) بپیچید.
3. آبپاش را با دست به انتهای مادگی شلنگ باغچه بکشید.
4. در صورت لزوم یک چهارم دور اضافی را با انبردست ببندید، اما از سفت شدن بیش از حد خودداری کنید.
5. آبپاش را روی سنبله آن در موقعیت دلخواه در چمن قرار دهید.
6. پین های تنظیم قوس را روی سر آبپاش تنظیم کنید تا محدوده حرکت را کنترل کنید (قوس جزئی یا کامل 360 درجه).
7. آب را به آرامی روشن کنید و اجازه دهید فشار قبل از تنظیم به جریان کامل تثبیت شود.

اشتباهات متداول هنگام راه اندازی قرقره شلنگ

حتی باغبان باتجربه در هنگام نصب حلقه شلنگ خطاهای قابل اجتنابی مرتکب می شوند. در اینجا شایع ترین مشکلات و راه های پیشگیری از آنها آورده شده است.

رد شدن از نوار PTFE

اتصالات شیلنگ باغچه با رزوه خشک بدون نوار PTFE تقریباً همیشه منجر به قطرات آهسته در نقاط اتصال می شود. آب تحت فشار هر گونه نقصی را در اتصال رزوه ای پیدا می کند. قیمت نوار PTFE کمتر از 2 دلار است و استفاده از آن 30 ثانیه طول می کشد - دلیلی برای صرف نظر از آن وجود ندارد.

بارگذاری بیش از حد درام

هر حلقه شلنگ دارای حداکثر ظرفیت شلنگ است که در مشخصات ذکر شده است. بیش از حد آن - مثلاً فشار دادن 125 فوت شیلنگ بر روی یک درام درجه بندی شده برای 100 فوت - باعث ایجاد فشار بیش از حد روی محور درام و مکانیسم میل لنگ می شود. همچنین لایه‌های شلنگ داخلی را تحت فشار زیادی قرار می‌دهد که گره خوردن اجتناب‌ناپذیر می‌شود. همیشه طول شلنگ را با ظرفیت نامی قرقره مطابقت دهید.

نصب خیلی دور از Spigot

اگر قرقره در فاصله بیش از 6 فوت از شیر آب در فضای باز نصب شده باشد، شلنگ لیدر همراه معمولاً به اندازه کافی بلند نیست. استفاده از شیلنگ اکستنشن به عنوان شیلنگ پیشرو، نقاط اتصال غیرضروری را اضافه می کند و خطر نشتی را افزایش می دهد. هنگام انتخاب محل نصب، نزدیکی به منبع آب را بر زیبایی بصری ترجیح دهید.

پیچیدن شیلنگ خیس یا پیچ خورده

پیچاندن شیلنگی که هنوز داخل آن آب وجود دارد، وزن غیرضروری به درام اضافه می‌کند و پیچیدن یک شلنگ پیچ خورده، پیچش را برای همیشه در مواد شلنگ قرار می‌دهد. قبل از سیم پیچی، شلنگ را با کشیدن آن به سمت پایین یا جدا کردن کوتاه اتصالات انتهایی تخلیه کنید. قبل از اینکه به عقب برگردید، هر گونه پیچ و تاب را با بیرون کشیدن شلنگ به سمت بیرون انجام دهید.

استفاده از قطر شیلنگ اشتباه برای آبپاش ضربه ای

همانطور که قبلا ذکر شد، شیلنگ های ½ اینچی باعث افت فشار قابل توجهی در فواصل طولانی می شوند. اگر از یک اسپرینکلر ضربه ای در انتهای 75 فوت شیلنگ استفاده می کنید، یک شلنگ ½ اینچی ممکن است فشار کافی برای چرخش صحیح اسپرینکلر وارد نکند. به یک شلنگ با قطر ⅝ اینچ بروید برای هر دویدن بیش از 50 فوت که در آن یک اسپرینکلر ضربه ای اتصال انتهایی است.

زیر فشار گذاشتن شیلنگ در صورت عدم استفاده

بسیاری از مردم 24/7 لوله را باز می گذارند و فقط جریان آب را در انتهای نازل کنترل می کنند. این کار کل شیلنگ، شیلنگ راهبر و اتصالات قرقره را تحت فشار ثابت آب نگه می دارد—تا 80 PSI در برخی از سیستم های شهری. با گذشت زمان، این امر سایش را در هر مفصل تسریع می کند و می تواند باعث شود که شیلنگ در نزدیکی نقاط اتصال بالون شود. بعد از هر بار استفاده، اسپیگوت را ببندید و با باز کردن مختصر آبپاش یا اتصالات نازل، فشار را آزاد کنید.

تعمیر و نگهداری حلقه شلنگ برای کارکرد همه چیز

قرقره شلنگی که به درستی تنظیم شده باشد می تواند 10 تا 20 سال با حداقل تعمیر و نگهداری دوام بیاورد. قرقره های نادیده گرفته شده معمولاً در عرض 3 تا 5 سال به دلیل گیرکردن میل لنگ، ترک خوردگی شیلنگ ها یا اتصالات خوردگی خراب می شوند.

میل لنگ و محور را روغن کاری کنید

یک یا دو بار در فصل، روغن ماشینی سبک یا اسپری سیلیکونی را روی میل لنگ، یاتاقان‌های محور و هر نقطه محوری روی یک قرقره با پایه چرخشی اعمال کنید. این از مقاومت در برابر شن ناشی از گرد و غبار و رسوبات معدنی جلوگیری می کند و سیم پیچ را صاف نگه می دارد. از WD-40 به عنوان روان کننده طولانی مدت استفاده نکنید زیرا به سرعت تبخیر می شود و کثیفی را جذب می کند. از روغن ماشین اختصاصی یا اسپری سیلیکون خشک استفاده کنید.

اتصالات را قبل از هر فصل بررسی کنید

در شروع بهار، قبل از استفاده از قرقره، هر اتصال رزوه ای را از نظر ترک خوردگی یا خوردگی بررسی کنید. اتصالات پلاستیکی ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش در طول زمستان شکننده شوند و اتصالات فلزی اگر مرطوب نگهداری شوند ممکن است دارای خوردگی سبز رنگ باشند. قبل از اعمال فشار آب، اتصالاتی را که ترک های قابل مشاهده را نشان می دهد، تعویض کنید.

زمستان را قبل از یخ زدن اول

در اقلیم هایی که دمای انجماد را تجربه می کنند، آب باقی مانده در شیلنگ و اتصالات منبسط شده و آنها را ترک می کند. قبل از اولین یخبندان، شیلنگ لیدر را از اسپیگوت جدا کنید، با کشیدن آن از روی قرقره و اجازه دادن به آویزان شدن آن در شیب، کل شلنگ را تخلیه کنید و قرقره را در گاراژ یا سوله نگهداری کنید. حتی یک چرخه انجماد می تواند یک شیلنگ باغچه را شکافته یا یک اتصال پلاستیکی را غیر قابل تعمیر بشکند.

نازل اسپرینکلر ضربه ای را سالانه تمیز کنید

رسوبات معدنی آب سخت به تدریج دهانه نازل آبپاش ضربه ای را مسدود می کند و فاصله پرتاب آن را کاهش می دهد و باعث چرخش ناهموار می شود. فصلی یکبار سر آبپاش را بردارید و به مدت 30 دقیقه در محلول سرکه سفید و آب 1:3 خیس کنید و کاملاً بشویید. این کار عملکرد کامل نازل را بدون آسیب رساندن به قطعات پلاستیکی یا لاستیکی بازیابی می کند.

انتخاب شیلنگ مناسب برای قرقره و آبپاش ضربه ای

شلنگی که انتخاب می کنید بیش از آن چیزی است که اکثر مردم متوجه می شوند اهمیت دارد. همه شیلنگ‌های باغبانی تحت فشار جریان آبپاش ضربه‌ای عملکرد یکسانی ندارند و همه شیلنگ‌ها با هر اندازه درام قرقره سازگار نیستند.

فراتر از قطر، به دنبال شیلنگ هایی با فشار ترکیدگی حداقل 150 PSI باشید. شیلنگ های ممتاز از یک لایه بافته داخلی تقویت شده - اغلب نایلونی یا پلی استر - استفاده می کنند که از بادکنک شدن تحت فشار بالا جلوگیری می کند. شیلنگ های سبک وزن برای استفاده از اسپرینکلر ضربه ای مناسب نیستند، زیرا جریان را به میزان قابل توجهی محدود می کنند و در معرض نشتی در اتصالات تحت فشار مداوم هستند.

شلنگ لاستیکی سنگین تر از شیلنگ وینیل است اما به طور قابل توجهی دوام بیشتری دارد به خصوص زمانی که به طور مکرر روی یک قرقره پیچید و در نور مستقیم خورشید قرار گرفت. برای هر راه اندازی که در آن شلنگ روزانه پیچ و باز می شود، یک شلنگ لاستیکی یا هیبریدی لاستیکی-وینیل ارزش هزینه اضافی را دارد.

عیب یابی مشکلات رایج حلقه شیلنگ

حتی یک قرقره که به درستی نصب شده باشد می تواند در طول زمان مشکلاتی را ایجاد کند. در اینجا نحوه تشخیص و رفع رایج ترین مشکلات آورده شده است.

چرخاندن لنگ سفت یا سخت است

این معمولاً به دلیل تجمع مواد معدنی روی محور یا به دلیل سفت شدن شلنگ ایجاد می شود. سعی کنید چند قطره روغن ماشین را به میل لنگ و محور بمالید. اگر میل لنگ هنوز سفت است، شلنگ را تا حدی باز کنید و بررسی کنید که آیا لایه‌های داخلی روی یکدیگر فشرده شده‌اند یا خیر. یک درام که بیش از حد بار است، همیشه یک لنگ سفت خواهد داشت.

آب در محل اتصال شلنگ لیدر چکه می کند

آب را خاموش کرده و محل اتصال را خشک کنید. اتصالات را بردارید، واشر لاستیکی داخل رابط شلنگ را از نظر ترک یا تغییر شکل بررسی کنید و در صورت لزوم آن را تعویض کنید. واشرهای لاستیکی داخل اتصالات شلنگ باغی ارزان هستند و معمولاً اولین جزء خراب هستند. قبل از اتصال مجدد، نوار PTFE را مجدداً روی قسمت رزوه دار بمالید.

آبپاش ضربه ای در حال چرخش نیست

اگر سر اسپرینکلر در حال چرخش نیست، شایع ترین علت فشار ناکافی آب در سر است. بررسی کنید که آیا شیرهای دیگر در خانه به طور همزمان کار می کنند یا خیر، که باعث کاهش فشار لوله شما می شود. همچنین بررسی کنید که شیلنگ در طول خود روی درام پیچ خورده نباشد. یک پیچ خوردگی در یک شلنگ زخمی می تواند جریان را به اندازه ای کاهش دهد که مانع از چرخش آبپاش ضربه ای شود.

اگر فشار خوب به نظر می رسد، سر آبپاش را بردارید و دهانه نازل را با آب تمیز بشویید تا هرگونه زباله پاک شود. شن، شن، یا مقیاس معدنی داخل نازل می تواند دیافراگم کوچکی را که بازوی چرخشی را به حرکت در می آورد، مسدود کند.

شیلنگ در نقطه خروجی درام به پیچ خوردن ادامه می‌دهد

پیچ خوردگی در نقطه ای که شیلنگ از راهنمای درام خارج می شود، نشانه آن است که دهانه راهنما بیش از حد تیز است یا شیلنگ برای شعاع خم مورد نیاز سفت است. برخی از قرقره های شلنگ دارای یک یقه لاستیکی یا انعطاف پذیر در راهنمای خروجی هستند تا زاویه خمش را نرم کند. اگر مال شما اینطور نیست، شیلنگ را با یک بخش کوتاه از عایق لوله فوم در نقطه خروج بپیچید تا خم شدن را کاهش دهید و پیچ خوردگی را کاهش دهید.

قرقره جمع شونده جمع نمی شود

اگر فنر قرقره جمع شونده شلنگ را به عقب نمی کشد، شایع ترین علت شکسته شدن فنر یا شلنگی است که بیش از ظرفیت وزن قرقره است. قرقره های جمع شونده فنری برای شیلنگ های لاستیکی مناسب نیستند ، که می تواند دو برابر یک شیلنگ وینیل معادل وزن داشته باشد. اگر فنر سالم است اما باز هم نمی تواند جمع شود، به شلنگ فندکی بروید. اگر فنر شکسته شود، قرقره معمولاً باید تعویض شود - مکانیسم های فنر معمولاً در مدل های مسکونی قابل تعمیر نیستند.

نحوه قرار دادن قرقره شلنگ بر پوشش آبپاش ضربه ای تاثیر می گذارد

جایی که قرقره شلنگ خود را نسبت به چمن خود قرار می دهید به طور مستقیم بر میزان کارآمدی شما در آبیاری با آبپاش ضربه ای تأثیر می گذارد. قرارگیری استراتژیک طول شلنگی را که برای جدا کردن قرقره برای هر ناحیه نیاز دارید به حداقل می‌رساند، افت فشار را کاهش می‌دهد و با کاهش تعداد چرخه‌های باد/باز کردن، عمر شلنگ را افزایش می‌دهد.

برای یک چمن مستطیلی به مساحت 3000 فوت مربع (تقریباً 50 در 60 فوت)، یک قرقره نصب شده روی دیوار در نزدیکی نقطه میانی یکی از اضلاع بلندتر به یک اسپرینکلر ضربه ای اجازه می دهد تا کل منطقه را از دو موقعیت تنها با 40 تا 50 فوت شلنگ در هر موقعیت پوشش دهد. در عوض نصب قرقره در گوشه ای از خانه به 75 تا 100 فوت شلنگ برای رسیدن به گوشه دور نیاز دارد که به طور قابل توجهی افت فشار را در سر آبپاش افزایش می دهد.

برای چمن‌های با شکل نامنظم یا دارایی‌هایی با چندین منطقه باغ مجزا، یک حلقه شلنگ گاری انعطاف‌پذیری بیشتری را ارائه می‌دهد. می‌توانید سبد خرید را در محل‌های مختلف اطراف ملک پارک کنید و پوشش آن را به سادگی با جابجایی سبد خرید و قرار دادن مجدد سنبله آبپاش ضربه‌ای تنظیم کنید. بسیاری از صاحبان خانه متوجه می شوند که یک قرقره 75 فوتی و دو سر آبپاش ضربه ای یک حیاط حومه شهر به طور متوسط 5000 فوت مربع را پوشش می دهند. در سه تا چهار موقعیت آبپاش در هر جلسه آبیاری.