برای تنظیم صحیح یک آبپاش نوسانی، آن را روی زمین صاف در مرکز یا لبه محوطه چمن قرار دهید، آن را به یک شلنگ باغچه وصل کنید، سپس صفحه برد یا زبانه های کشویی را متناسب با عرض و طول فضایی که می خواهید پوشش دهید تنظیم کنید. آب را به تدریج روشن کنید، الگوی قوس را برای چند ثانیه تماشا کنید، سپس دکمه کنترل جریان را به دقت تنظیم کنید تا اسپری بدون ریختن روی سنگفرش یا تخت گل به گوشه های دوردست برسد. بیشتر آبپاش های نوسانی مسکونی بین 1500 تا 4500 فوت مربع را پوشش می دهند. ، بنابراین تطبیق الگو با اندازه واقعی حیاط خود مهمترین قدم قبل از اینکه دور شوید و اجازه دهید اجرا شود است.
در زیر، هر دستگیره تنظیم، صفحه و نوار لغزنده با جزئیات توضیح داده شده است، از جمله نحوه مرتبط آبپاش پروانه ای سبک از نظر شکل و پوشش با آبپاش میله نوسانی استاندارد، همراه با فشار مورد نیاز، زمان بندی فصلی، عیب یابی، ملاحظات خرید و مراقبت طولانی مدت متفاوت است، بنابراین دستگاه سال به سال عملکرد یکسانی دارد.
این راهنما برای کسانی نوشته شده است که برای اولین بار یک اسپرینکلر را راه اندازی می کنند و همچنین برای افرادی که قبلاً یکی از آنها را دارند اما متوجه لکه های خشک، اسپری بیش از حد در مسیر ورودی، یا جریان ضعیف در یک طرف میله می شوند، نوشته شده است. هر تنظیمی که در اینجا توضیح داده شده است را می توان در کمتر از پنج دقیقه بدون هیچ ابزاری فراتر از خود آبپاش و شلنگ باغچه انجام داد.
آبپاش نوسانی از یک نوار منحنی با ردیفی از نازلهای کوچک استفاده میکند که با حرکت فن به جلو و عقب میچرخد و به جای دایره، آب را به شکل مستطیلی فشار میدهد. این گسترش مستطیلی است که آن را از آبپاش های ضربه ای یا سرهای روتور متمایز می کند، و به همین دلیل است که شکل آن به چمن های مربع یا مستطیل، تخت باغچه ها و حیاط های کناری باریک بهتر از آبپاش های طرح گرد می آید.
در داخل محفظه، فشار آب یک چرخ دنده یا مکانیزم توربین کوچک متصل به میله را به حرکت در می آورد. با عبور آب، چرخ دنده بادامکی را می چرخاند که میله را در یک چرخه پیوسته به چپ و سپس به راست فشار می دهد. به همین دلیل است که آبپاشهای نوسانی برخلاف صدای زمزمه نرمتر آبپاشهای روتور، صدای کلیک ریتمیک متمایزی را هنگام دویدن ایجاد میکنند. سرعت جارو کردن مستقیماً به فشار آب بستگی دارد، بنابراین یک جریان قویتر حرکت رفت و برگشت سریعتری ایجاد میکند، در حالی که یک قطره ملایم حرکت را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
یکی از اقوام نزدیک به نام فروخته می شود آبپاش پروانه ای از دو بال منحنی استفاده می کند که به جای یک میله مستقیم باز می شوند و می چرخند. بالها وقتی باز میشوند شبیه پروانهها هستند، که نام آن از همین جا میآید. از نظر عملکردی همچنان بر همان اصل نوسانی یا چرخشی تکیه دارد، اما طراحی دوباله اغلب مه نرمتر و گستردهتری را به وجود میآورد که برخی باغبانها آن را برای نهالها، تختهای گل ظریف یا خاکهای تازه چیده شده ترجیح میدهند که نمیتوانند جریان سخت و مستقیم را تحمل کنند. از آنجایی که بالها به جای لغزش از پهلو به پهلو روی یک میله ثابت می چرخند، یک آبپاش پروانه ای در مقایسه با مستطیل سخت یک مدل نوسانی استاندارد، سطح پوشش دهی دایره ای یا بیضی شکل تری ایجاد می کند.
| نوع آبپاش | شکل الگو | پوشش معمولی | بهترین برای |
|---|---|---|---|
| نوار نوسانی | مستطیل | 1500-4500 فوت مربع | چمن های مربع یا مستطیل |
| آبپاش پروانه ای | پنکه پهن / بیضی شکل | 800-2000 فوت مربع | تخت گل، نهال، قطعات کوچک |
| آبپاش ضربه ای | دایره کامل یا جزئی | تا 5800 فوت مربع | چمن های باز بزرگ |
| سنبله ثابت | الگوی ثابت | 200-600 فوت مربع | نوارهای باریک، مرزها |
| آبپاش مسافرتی | مسیر طولانی در امتداد مسیر شیلنگ | تا 13500 فوت مربع | زمین های باز بسیار بزرگ |
قبل از تنظیم هر صفحه، به شما کمک می کند تا بدانید که چمن یا تخت باغچه شما چقدر بزرگ است. فاصله گرفتن از طول و عرض، یا بررسی یک بررسی دارایی، یک تصویر مربع تقریبی به دست میدهد که سپس میتواند با پوشش رتبهبندی آبپاش که روی جعبه یا صفحه پایه چاپ شده است، مطابقت داشته باشد.
| اندازه چمن (تقریبا) | جای پیشنهادی | تنظیم محدوده |
|---|---|---|
| زیر 1000 فوت مربع | مرکز طرح | کوچک / باریک |
| 1000-2500 فوت مربع | در مرکز، کمی خارج از یک لبه | متوسط |
| 2500-4500 فوت مربع | یک سر حیاط، به سمت داخل نشانه رفته است | کامل / عریض |
| بیش از 4500 فوت مربع | دو جای همپوشانی، بین چرخهها جابجا شدند | کامل، در میانه راه تغییر مکان داد |
برای یاردهای بزرگتر از پوشش امتیازی یک اسپرینکلر، یکنواخت ترین نتایج از اجرای دو جلسه کوتاه تر در مناطق همپوشانی به جای تلاش برای کشش یک اسپرینکلر در کل فضا در حداکثر برد حاصل می شود، زیرا فشار و فاصله هر دو به سمت لبه بیرونی الگو کاهش می یابد.
آبپاش را روی زمین صاف تقریباً در وسط ناحیه ای که می خواهید آبیاری کنید، یا اگر فضا طولانی و باریک است در امتداد یک لبه قرار دهید. قرارگیری ناهموار یا شیب دار می تواند میله را کج کند و آب را به طور ناموزون به یک طرف پرتاب کند. اگر تنها نقطه موجود کمی شیب دارد، پایه را با یک سنگفرش کوچک یا تشک محکم نگه دارید تا میله قبل از شروع به کار تراز شود.
شلنگ را روی رزوه های ورودی بپیچانید تا محکم شود و بررسی کنید واشر لاستیکی داخل کانکتور وجود داشته باشد و ترک نداشته باشد. واشر شل یا آسیب دیده شایع ترین علت نشتی در پایه است که فشار آب را که باید به انتهای میله اسپری برسد بی سر و صدا هدر می دهد. واشرهای جایگزین فقط مقدار کمی قیمت دارند و در اکثر فروشگاه های سخت افزار در بسته های چندتایی فروخته می شوند.
اکثر مدل ها دارای یک صفحه با نمادهای کوچک، متوسط و بزرگ هستند یا دو زبانه کشویی در بالای نوار دارند. هر دو زبانه را به سمت بیرون برای یک مستطیل پهن تر یا به سمت داخل برای یک نوار باریک بلغزانید. ابتدا پهنای چمن خود را با یک متر یا با فاصله گرفتن از آن اندازه بگیرید، زیرا حدس زدن معمولاً منجر به خشک شدن لکه ها یا اسپری بیهوده در پیاده روها می شود. برخی از مدلهای رده بالاتر همچنین دارای زبانه خاموش کننده مرکزی هستند که جریان را به نازلهای میانی مسدود میکند، که هنگام آبیاری دو نوار مجزا در دو طرف مسیر یا راهرو مفید است.
شیر آب را در نیمه راه باز کنید و تماشا کنید که آب تا کجا پرتاب می کند. افزایش جریان آب در دستگیره فاصله پرتاب را افزایش می دهد. کاهش آن برد را کوتاه می کند. فشار کامل آب همیشه به معنای پوشش کامل نیست - فشار بیش از حد می تواند جریان را به مه ریز تبدیل کند که در باد پیش از رسیدن به زمین حرکت می کند. در روزهای وزش باد، کاهش اندکی فشار و کوتاه کردن برد اغلب آب بیشتری را نسبت به دویدن در حالت انفجار کامل روی هدف نگه میدارد.
بگذارید اسپرینکلر یک چرخه کامل جارو کردن را اجرا کند، سپس گوشه ها و لبه ها را بررسی کنید. زبانه ها یا شماره گیری را با افزایش های کوچک به جای پرش های بزرگ تنظیم کنید، زیرا یک چرخش ربع اغلب پوشش را بیش از حد انتظار تغییر می دهد. قدم زدن در اطراف منطقه مرطوب با یک پرچم نشانگر یا چوب در هر گوشه، به راحتی می توانید ببینید که دقیقاً کجا تنظیمات هنوز مورد نیاز است.
در خاک نرم یا تازه کاشته شده، پس از افزایش فشار آب، پایه آبپاش می تواند جابجا شود یا اندکی فرو رود. قرار دادن سنگ فرش یا آجر مسطح در زیر پایه، آن را در طول چرخه آبیاری کامل ثابت نگه میدارد، که برای مدلهای نوسانی بلندتر با میله بلندتر که مقاومت بیشتری را از حرکت جارو میکشد، بیشترین اهمیت را دارد.
آبپاش های نوسانی عموماً برای کار در محدوده فشار آب خانگی در حدود 25 تا 65 پوند بر اینچ مربع (PSI) طراحی شده اند، که اکثر منابع شهری چیزی بین 40 تا 60 PSI در شیر آب تحویل می دهند. فشار زیر تقریبا 20 PSI اغلب منجر به پرتاب ضعیف و کوتاه می شود که به منطقه پوشش رتبه بندی شده چاپ شده روی بسته بندی نمی رسد.
سرعت جریان به اندازه فشار اهمیت دارد. بیشتر آبپاش های نوسانی برای کارکرد موثر بین 3 تا 6 گالن در دقیقه (GPM) ساخته شده اند. یک شلنگ باغی با قطر داخلی کوچک، مانند شلنگ 1/2 اینچی که در طول مسافت طولانی کشیده شده است، می تواند سرعت جریان را در مقایسه با شلنگ کوتاه 5/8 اینچی به میزان قابل توجهی کاهش دهد، حتی زمانی که خود شیر فشار قوی وارد می کند.
| فشار (PSI) | فاصله پرتاب معمولی | کیفیت اسپری |
|---|---|---|
| زیر 20 | زیر 15 فوت | قوس ضعیف و آویزان |
| 25-40 | 20-35 فوت | جریان ثابت و یکنواخت |
| 40-60 | 35-50 فوت | پوشش قوی و کامل |
| بالای 65 | متغیر، اغلب غبارآلود | مه ریز، خطر رانش باد |
چمن ها به طور کلی به حدود یک تا یک و نیم اینچ آب در هفته نیاز دارند، چه از طریق بارندگی یا آبیاری ترکیبی. آبپاش نوسانی که با فشار متوسط کار می کند معمولاً حدود نیم اینچ در ساعت کار می کند، بنابراین یک جلسه سی تا نود دقیقه ای دو تا سه بار در هفته یک نقطه شروع منطقی برای بیشتر چمن های چمن است.
بهار معمولاً به آبیاری کمتری نیاز دارد زیرا بارندگی طبیعی باعث رطوبت می شود، در حالی که اوج گرمای تابستان اغلب نیاز به تقسیم کامل هفتگی در دو یا سه جلسه برای جلوگیری از رواناب دارد. در پاییز، معمولاً با کاهش دما و کاهش تبخیر، دفعات آبیاری را می توان دوباره کاهش داد، و بیشتر مناطق می توانند آبیاری تکمیلی را به محض اینکه دمای شب به طور مداوم به زیر صفر برسد، متوقف کنند.
| علامت | علت احتمالی | رفع کنید |
|---|---|---|
| اسپری ضعیف در یک طرف | گرفتگی نازل یا زمین ناهموار | نازل را تمیز کنید، پایه را تراز کنید |
| نوار جارو نمی کند | زباله در مکانیزم چرخ دنده | محفظه داخلی را بشویید، دندانه های دنده را بررسی کنید |
| حوضچه های آب در نزدیکی پایه | آبپاش برای مدت طولانی در یک نقطه کار کرد | جلسه را کوتاه کنید، به صورت دوره ای تغییر مکان دهید |
| مه ریز به جای جریان | فشار خیلی زیاد، نازل فرسوده | جریان را در شیر آب کاهش دهید، سایش نازل را بررسی کنید |
| نشتی در محل اتصال شلنگ | واشر لاستیکی فرسوده یا مفقود شده | واشر را تعویض کنید، اتصالات را سفت کنید |
تجمع مواد معدنی از آب سخت علت اصلی اسپری ناهموار در طول زمان است. خیساندن نوار نازل در مخلوطی از آب و سرکه سفید برای حدود بیست دقیقه، سپس به آرامی هر سوراخ را با یک پین نازک پاک کنید، اکثر واحدهای گرفتگی را به عملکرد کامل باز می گرداند. در فصل آبیاری ماهی یکبار نازل ها را بازرسی کنید انسداد را قبل از ایجاد لکه های خشک قابل مشاهده در چمن می گیرد.
قبل از ذخیره سازی در زمستان، شلنگ را جدا کنید، آب باقیمانده را از محفظه داخلی تخلیه کنید و دستگاه را در داخل خانه یا سوله نگهداری کنید. آب باقی مانده در داخل قطعات پلاستیکی یا فلزی می تواند در هنگام یخ زدن منبسط شود و محفظه آن ترک بخورد، که یکی از رایج ترین دلایلی است که آبپاش در فنر بعدی کار نمی کند.
یک آبکشی سبک بعد از هر بار استفاده، شن شل را قبل از اینکه در سوراخ نازل بنشیند، از بین می برد. خیساندن عمیقتر سرکه هر چهار تا شش هفته در طول استفادههای سنگین، رسوبات معدنی را کنترل میکند که شستشو به تنهایی نمیتواند آن را پاک کند. در پایان فصل، بررسی کامل مکانیزم دنده، رزوههای شلنگ و وضعیت واشر کمک میکند تا تصمیم بگیرید که آیا دستگاه برای ذخیرهسازی آماده است یا تا قبل از سال آینده نیاز به تعویض دارد.
آبیاری عمیق اما کمتر ریشههای علف را تشویق میکند تا در جستجوی رطوبت به سمت پایین رشد کنند، که باعث ایجاد چمنزار مقاومتر در برابر خشکی نسبت به آبیاری کمعمق مکرر میشود. بررسی پیشبینی آبوهوای محلی قبل از اجرای یک جلسه برنامهریزیشده، از آبیاری درست قبل یا در حین بارندگی جلوگیری میکند، که بدون هیچ مزیت اضافی برای چمن، آب را هدر میدهد.
یک تایمر مکانیکی ساده که بین شیر و شیلنگ وصل شده است، پس از چند دقیقه به طور خودکار آب را قطع می کند، که مانع از کارکرد تصادفی آبپاش برای ساعت ها می شود و هم هدر رفتن آب و هم خطر اشباع بیش از حد خاک را کاهش می دهد.
آبپاش را برای یک چرخه کامل روشن کنید و بررسی کنید که آیا آب به گوشه های دور چمن می رسد بدون اینکه از لبه ها روی سطوح سخت پاشیده شود. اگر لکه های خشک در گوشه ها باقی ماندند، دامنه را کمی افزایش دهید. اگر آب روی سنگفرش فرود آمد، آن را باریک کنید.
یک آبپاش نوسانی از یک نوار جارو تکی استفاده می کند که یک الگوی مستطیلی ایجاد می کند، در حالی که آبپاش پروانه ای از دو بازوی بال شکل استفاده می کند که باز و می چرخند و یک پنکه نرم تر و عریض تری تولید می کند که بسیاری از باغبان ها به جای چمن های پر از آن برای تخت گل و گیاهان جوان استفاده می کنند.
میتواند، اما آب سریعتر از آنچه در سراشیبی فرو میرود، حرکت میکند، بنابراین جلسات آبیاری کوتاهتر و مکرر در یک شیب، رواناب را در مقایسه با یک جلسه طولانی کاهش میدهد.
این معمولاً به دلیل کج شدن میله به زمین ناهموار، نازل نیمه گرفتگی در یک طرف یا فشار کم آب ناشی از پیچ خوردگی شلنگ ایجاد می شود. بررسی شلنگ برای پیچ خوردگی و تمیز کردن نازل ها معمولاً عدم تعادل را برطرف می کند.
بیشتر مدل های مصرفی بسته به فشار آب و تنظیم محدوده خاص انتخاب شده روی صفحه یا زبانه های کشویی، آب را بین 20 تا 50 فوت پرتاب می کنند.
جلسات طولانیتر و کمتر، ریشههای علف را تشویق میکند تا در جستجوی رطوبت، عمیقتر رشد کنند، که عموماً چمن سالمتری نسبت به آبیاری کمعمق مکرر ایجاد میکند که ریشهها را نزدیک سطح نگه میدارد.
این می تواند، به خصوص برای چمن های کوچکتر یا با شکل های عجیب، اگرچه سطح پوشش آن معمولاً کوچکتر از یک نوار نوسانی استاندارد است، بنابراین چمن های باز بزرگتر معمولاً با الگوی مستطیلی یک واحد سبک میله ای بهتر مورد استفاده قرار می گیرند.
چک کردن ماهانه در طول فصل آبیاری فعال، با خیساندن عمیقتر سرکه هر چهار تا شش هفته یکبار در مناطق دارای آب سخت، الگوی اسپری را یکنواخت نگه میدارد و از گرفتگی تدریجی جلوگیری میکند.
به طور کلی توصیه نمی شود، زیرا رطوبت طولانی شبانه روی تیغه های چمن می تواند رشد قارچ را تشویق کند. تنظیم تایمر برای صبح زود روشی مطمئن تر و کارآمدتر است.