نحوه ایجاد یک سیستم آبیاری: راهنمای برنامه ریزی، اندازه و راه اندازی

سریعترین راه برای ایجاد یک سیستم آبیاری این است که مناطق حیاط خود را بر اساس نوع خورشید و خاک ترسیم کنید، سرعت جریان و فشار منبع آب خود را محاسبه کنید، خطوط قطره ای را برای بسترها و یک طرح آبپاش پلاستیکی آبیاری برای چمن باز انتخاب کنید، سپس همه چیز را از طریق یک جلوگیری کننده جریان برگشتی، تنظیم کننده فشار و یک کنترل کننده که هر منطقه را طبق برنامه خود اجرا می کند وصل کنید. یک سیستم مسکونی با اندازه مناسب معمولاً 1500 تا 2500 فوت مربع در هر منطقه را پوشش می دهد و از لوله جانبی PVC یا پلی اتیلن با حداقل 150 PSI استفاده می کند. بخش‌های زیر در تمام مراحل برنامه‌ریزی، اندازه‌گیری و نصب سیستمی که در واقع فصل به فصل کار می‌کند، توضیح می‌دهند.

با یک ارزیابی سایت شروع کنید، نه یک کاتالوگ آبپاش

بیشتر خرابی های آبیاری به سیستمی بازمی گردد که قبل از اندازه گیری واقعی سایت طراحی شده بود. قبل از خرید یک سر یا پای لوله پلاستیکی آبیاری آبپاش، در ملک قدم بزنید و سه چیز را ثبت کنید: قرار گرفتن در معرض آفتاب در هر منطقه، میزان نفوذ خاک، و فشار آب موجود در منبع.

برای بررسی نفوذ، سوراخی به عمق تقریباً 12 اینچ و عرض 6 اینچ حفر کنید، آن را با آب پر کنید، بگذارید کاملاً تخلیه شود، سپس دوباره آن را پر کنید و مدت زمان تخلیه پر دوم را تعیین کنید. خاک شنی معمولاً بیش از 2 اینچ در ساعت زهکشی می کند، زهکشی لومی حدود 1 اینچ در ساعت و خاک سنگین رسی می تواند به زیر 0.25 اینچ در ساعت کاهش یابد. ، که مستقیماً بر مدت زمانی که هر منطقه باید بدون رواناب اجرا شود تأثیر می گذارد.

نرخ نفوذ خاک نشان می دهد که هر منطقه آبیاری چه مدت و چند وقت یکبار باید اجرا شود.
نوع خاک	نرخ نفوذ	چرخه توصیه شده
شنی	بالای 2 اینچ در ساعت	چرخه های کوتاه و مکرر
لوم	حدود 1 اینچ در ساعت	متوسط، دو بار در هفته
خاک رس	زیر 0.25 اینچ در ساعت	چرخه های کوتاه چندگانه برای جلوگیری از رواناب

فشار و جریان آب را قبل از طراحی مناطق اندازه گیری کنید

هر سیستم آبیاری حول دو عدد ساخته شده است: فشار استاتیک آب (اندازه گیری شده با PSI) و سرعت جریان (اندازه گیری شده بر حسب گالن در دقیقه یا GPM). یک فشارسنج را به یک لوله در فضای باز وصل کنید و سایر وسایل را خاموش کنید تا فشار استاتیکی دریافت کنید. سپس، با استفاده از یک سطل 5 گالنی و یک کرونومتر، مدت زمانی را که طول می کشد تا سطل کاملاً باز شود تا سطل را پر کند، زمان دهید و 5 را بر آن زمان بر حسب دقیقه تقسیم کنید تا GPM به دست آید.

اکثر هدهای آبپاش پلاستیکی آبیاری مسکونی بین 25 تا 45 PSI و 2 تا 4 GPM در هر سر برای سمپاشی صحیح نیاز دارند. اگر فشار اندازه گیری شده خارج از این محدوده باشد، یک شیر تنظیم فشار یا بوستر پمپ باید قبل از طراحی بیشتر سیستم، نه پس از نصب، اضافه شود.

ریاضی جریان سریع برای برنامه ریزی منطقه

کل GPM موجود ÷ GPM در هر سر آبپاش = حداکثر هد در هر منطقه
اگر منبع شما 10 GPM ارائه می دهد و هر هد از 2.5 GPM استفاده می کند، یک منطقه منفرد نباید بیش از 4 هد داشته باشد.
مناطق قطره‌ای رفتار متفاوتی دارند: بیشتر قطره‌چکان‌ها از 0.5 تا 1 GPH (گالن در ساعت، نه دقیقه) استفاده می‌کنند، که امکان انتشار بسیار بیشتر در هر منطقه را فراهم می‌کند.

انتخاب بین خطوط قطره ای و آبپاش پلاستیکی آبیاری سرها

تعداد بسیار کمی از یاردها با یک روش آبیاری به خوبی خدمات رسانی می کنند. مناطق چمن باز تقریباً همیشه با سرهای آبپاش پلاستیکی آبیاری روتور یا اسپری بهتر مورد استفاده قرار می گیرند، که آب را به طور موثر در یک قوس پهن پرتاب می کنند، در حالی که بسترهای کاشت، ردیف های سبزیجات و ظروف بهتر به آبیاری قطره ای پاسخ می دهند که آب را مستقیماً در ناحیه ریشه اعمال می کند و در برابر تبخیر و رانش باد بسیار کمتر از دست می دهد.

محدوده بهره وری آب معمولاً توسط برنامه WaterSense US EPA برای روش های آبیاری مسکونی ذکر شده است.
روش	بهترین برای	راندمان آب معمولی
سرهای آبپاش را اسپری کنید	چمن های کوچک، گوشه های تنگ	50 تا 70 درصد
سرهای آبپاش روتور	چمن های باز متوسط تا بزرگ	65 تا 80 درصد
قطره چکان و لوله	تخت، درختچه، سبزیجات، ظروف	85 تا 90 درصد

چیدمان ترکیبی، با استفاده از آبیاری قطره‌ای برای تقریباً 30 تا 40 درصد از یک منظر مسکونی معمولی و پوشش بارانی برای بقیه، ترتیبی است که اکثر طراحان حرفه‌ای به طور پیش‌فرض از آن استفاده می‌کنند، زیرا روش تحویل را به نوع گیاه منطبق می‌کند به جای اینکه یک راه‌حل را در کل حیاط وادار کند.

گام به گام: ساختن سیستم

طرح بندی را برای مقیاس بندی ترسیم کنید

ویژگی را به مقیاس روی کاغذ نمودار بکشید، منبع آب، سازه‌ها، بسترهای کاشت، مناطق چمن، شیب‌ها و هر منظره سخت موجود را علامت‌گذاری کنید. این نقشه بعداً مرجع منطقه بندی و مسیریابی لوله می شود.

گروه بندی مناطق بر اساس نیاز آب

چمن را از تخت ها، آفتاب را از سایه، و شیب ها را از زمین صاف جدا کنید. هر گروه با دریچه مخصوص خود به منطقه خاص خود تبدیل می شود، زیرا مخلوط کردن انواع گیاهان با نیازهای مختلف آب در یک شیر یکی از رایج ترین اشتباهات طراحی است.

جلوگیری از جریان برگشتی و شیر اصلی را نصب کنید

از طریق یک جلوگیری کننده جریان برگشتی به منبع آب متصل شوید تا آب آبیاری را از سیفون مجدد به منبع آشامیدنی جلوگیری کنید، به دنبال آن یک شیر قطع و در جایی که فشار زیاد است، یک تنظیم کننده فشار برای حداکثر جریان سیستم تعیین می شود.

ترانشه و قرار دادن خط اصلی

ترانشه هایی به عمق 8 تا 12 اینچ برای لوله های اصلی و 6 تا 8 اینچ برای خطوط جانبی حفر کنید و در آب و هوای سردتر آنها را زیر خط یخبندان نگه دارید. PVC سفت و سخت ماده اصلی استاندارد است زیرا در برابر فشار ثابت و بدون تورم مقاومت می کند، در حالی که لوله پلی اتیلن انعطاف پذیر معمولاً برای قطره های جانبی استفاده می شود.

شیرهای زون و سیم کشی را نصب کنید

شیرها را در یک جعبه سوپاپ در نزدیکی خط اصلی برای سرویس دهی آسان تر گروه بندی کنید، سپس سیم ولتاژ پایین را از هر شیر به محل کنترل کننده بازگردانید و قبل از پر کردن، روی هر سیم به وضوح در دو انتها برچسب بزنید.

سرهای آبپاش و قطره چکان ها را قرار دهید

سرهای آبپاش پلاستیکی آبیاری فضایی برای پوشش سر به سر، به این معنی که اسپری هر سر به پایه همسایه خود می رسد، که پوشش را به مراتب بهتر از فاصله بین سرها در حداکثر فاصله پرتاب آنها یکسان می کند. قطره چکان ها باید مستقیماً در ناحیه ریشه هر گیاه قرار گیرند نه در لبه بیرونی تاج پوشش.

کنترلر را فلاش، تست و برنامه ریزی کنید

قبل از اتصال سرها، آب را از طریق انتهای لوله باز کنید تا کثیفی ها و زباله ها خارج شوند. سپس درپوش را ببندید، هر منطقه را به صورت جداگانه اجرا کنید تا پوشش و نشتی یکنواخت را بررسی کنید، و در نهایت کنترلر را با زمان اجرا مطابق با داده های نفوذ خاک که قبلا جمع آوری شده است، برنامه ریزی کنید.

مرجع اندازه لوله

سایز کوچک لوله یکی از شایع ترین علل پاشش ضعیف و ناهموار از سر آبپاش های پلاستیکی آبیاری است. قطر لوله باید با سرعت جریانی که باید حمل کند، مطابقت داشته باشد، نه فقط با آنچه متناسب با ترانشه است.

حدود جریان تقریبی برای قطر لوله های آبیاری معمولی در فشار معمولی مسکونی.
قطر لوله	حداکثر جریان توصیه شده	استفاده متداول
0.5 اینچ	تا 7 GPM	دوش های کوتاه قطره ای و جانبی
0.75 اینچ	تا 12 GPM	خطوط جانبی استاندارد
1 اینچ	تا 18 GPM	خط اصلی برای سیستم های سایز متوسط
1.5 اینچ	تا 33 GPM	خط اصلی برای املاک بزرگتر

اشتباهاتی که طول عمر یک سیستم را کوتاه می کند

مخلوط کردن سرهای اسپری و روتورها در همان منطقه ، که یک نوع را مجبور به آبیاری بیش از حد می کند در حالی که دیگری خشک می ماند، زیرا این دو آب را با سرعت های بسیار متفاوتی اعمال می کنند.
نادیده گرفتن رگولاتور فشار، که باعث ایجاد مه در نازل، هدر رفتن آب، و سایش زودرس در مهر و موم و واشر داخل هر سر آبپاش پلاستیکی آبیاری روی خط می شود.
دفن لوله در بالای خط یخبندان محلی، که منجر به ترک خوردگی اتصالات در اولین یخ فصل می شود.
اجرای تمام مناطق برای مدت زمان یکسان بدون توجه به نوع خاک یا نیاز گیاه به آب، که باعث غرق شدن بسترهای رسی در حالی که چمن شنی گرسنه است.
رد شدن از شستشوی سالانه سیستم، که به رسوب اجازه می دهد تا نازل ها را مسدود کند و قطره چکه ها را در طول یک تا دو فصل جاری کند.

چک لیست تعمیر و نگهداری فصلی

یک ریتم اساسی تعمیر و نگهداری در طول سال باعث می شود لوله، شیرها و سرهای آبپاش با راندمان کامل کار کنند.
فصل	وظیفه
بهار	به آرامی سیستم را فشار دهید، هر سر را از نظر اسپری یکنواخت بررسی کنید، نازل های گرفتگی را تمیز یا تعویض کنید.
تابستان	زمان اجرا را برای گرما تنظیم کنید، زهکشی کم سر را بررسی کنید، چمن را دور از محفظه های سر قرار دهید
پاییز	با کاهش رشد، فرکانس آبیاری را کاهش دهید، جعبه های شیر را برای یافتن زباله بررسی کنید
زمستان	خطوط را با هوای فشرده در آب و هوای مستعد یخ زدگی منفجر کنید، جلوگیری از جریان برگشتی را ببندید و تخلیه کنید.

هزینه های یک سیستم معمولی

هزینه ها با توجه به اندازه محوطه، شرایط خاک، و اینکه آیا کار توسط خود نصب شده است یا قراردادی متفاوت است، بسیار متفاوت است، اما بودجه بندی در سطح جزء، برنامه ریزی را بسیار قابل پیش بینی تر از یک تخمین یکپارچه می کند.

کنترل کننده

60 تا 300 دلار

سوپاپ زون

هر کدام 8 تا 20 دلار

سر آبپاش

هر کدام 3 تا 15 دلار

لوله (در هر 100 فوت)

20 تا 60 دلار

برای یک حیاط مسکونی با اندازه متوسط، یک سیستم خودنصب معمولاً بین آنها قرار می گیرد 1500 دلار و 3500 دلار در مواد ، در حالی که نصب حرفه ای همان ردپا معمولاً بین 3000 تا 8000 دلار هزینه دارد که کار کار و طراحی گنجانده شود.

درک منبع آب قبل از طراحی هر چیزی

منبع آب تقریباً هر تصمیم پایین دستی را در یک سیستم دیکته می کند، بنابراین قبل از نهایی شدن طرح لوله یا منطقه بندی، شایسته توجه است. بیشتر سیستم‌های مسکونی از یکی از سه منبع استخراج می‌شوند و هر کدام تحت نیاز آبیاری پایدار رفتار متفاوتی دارند.

اتصالات آب شهری

منابع آب شهری عموماً از نظر فشار پایدار هستند، اما می‌توانند در ساعات اوج تقاضای خانوارها، معمولاً صبح زود و اوایل عصر، نوسان داشته باشند. از آنجایی که سیستم‌های آبیاری با لوله‌کشی داخلی در یک متر رقابت می‌کنند، مناطق اجرا در ساعات کم بار، معمولاً بین ساعت 4 صبح تا 8 صبح، از افت فشار ناشی از دوش گرفتن یا شستن همزمان ظروف همسایه‌ها جلوگیری می‌کند.

چاه های خصوصی

ولز متغیر دومی را فراتر از فشار معرفی می کند: نرخ بازیابی، به این معنی که چاه با چه سرعتی پس از تخلیه دوباره پر می شود. چاهی که به آرامی بهبود می‌یابد به مناطقی با اندازه محافظه کارانه نیاز دارد، که اغلب در هر منطقه دارای سر آبپاش پلاستیکی کمتری نسبت به سیستم تغذیه شهری با همان اندازه است، بنابراین پمپ هرگز در اواسط چرخه چاه خشک نمی‌شود. آزمایش جریان در پمپ، نه فقط در لوله، عدد دقیق تری را برای برنامه ریزی منطقه به دست می دهد.

سیستم های مکمل آب باران و آب خاکستری

برخی از خواص، آب آشامیدنی را با آب باران برداشت شده در مخازن یا مخازن ذخیره می‌کنند، که معمولاً مناطق قطره‌ای را از طریق یک پمپ تقویت‌کننده کوچک تغذیه می‌کنند، زیرا فشار گرانشی به تنهایی برای سرهای آبپاش کافی نیست. این منابع مکمل بهتر است با آبیاری قطره ای به جای سر اسپری جفت شوند، زیرا قطره فشار کمتر و ثابت را به مراتب بهتر تحمل می کند.

انواع سر آبپاش به طور عمیق توضیح داده شده است

همه سرهای آبپاش پلاستیکی آبیاری یکسان رفتار نمی کنند و انتخاب نوع نامناسب برای یک منطقه مشخص یکی از رایج ترین دلایلی است که یک سیستم در فصل اول ناهموار به نظر می رسد. هر نوع دارای نرخ بارندگی مشخصی است، به این معنی که با چه سرعتی آب را به زمین می‌رساند، و اختلاط نرخ بارندگی در یک منطقه باعث ایجاد لکه‌های خیس در کنار لکه‌های خشک می‌شود.

سر اسپری ثابت

سرهای اسپری ثابت یک الگوی تنظیم شده را پوشش می دهند، معمولاً یک چهارم، نیم یا دایره کامل، با نرخ بارندگی نسبتاً بالایی در حدود 1.5 تا 2 اینچ در ساعت. آنها مناسب مناطق کوچک و هندسی چمن هستند اما تمایل دارند آب را روی نوارهای باریک یا عجیب و غریب هدر دهند زیرا الگوی اسپری آنها را نمی توان به خوبی تنظیم کرد.

سرهای روتور

سرهای روتور یک جریان آب را در یک قوس چرخشی آهسته پرتاب می کنند و آب را آهسته تر، معمولاً 0.5 تا 1 اینچ در ساعت، در شعاع بسیار بزرگتر از اسپری های ثابت اعمال می کنند. این آنها را به انتخاب استاندارد برای چمن های باز بیش از 1000 فوت مربع تبدیل می کند، زیرا برای پوشاندن همان ردپا به سرهای کمتری نیاز است.

نازل های دوار چند جریانی

این‌ها روی بدنه‌های اسپری استاندارد مقاوم‌سازی می‌شوند، اما به‌جای الگوی یک فن، چندین جریان دوار منتشر می‌کنند و میزان بارندگی را نزدیک به 0.4 تا 0.7 اینچ در ساعت کاهش می‌دهند. آنها برای مقاوم‌سازی سیستم‌های قدیمی‌تر محبوب هستند زیرا بدون تغییر زیرساخت‌های لوله یا شیر موجود، مصرف آب را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند.

قطره چکان و میکرو اسپریر

قطره‌چکان‌های نقطه‌ای تعداد ثابتی گالن در ساعت را مستقیماً به یک گیاه می‌رسانند، در حالی که میکروپاش‌کننده‌ها شعاع کوچکی را با یک غبار ریز می‌پوشانند، که برای بسترهایی با کاشت متراکم که در آن قطره‌چکان‌های منفرد غیرعملی هستند، مفید است. هر دو با دبی و فشار بسیار کمتر از هر اسپری یا سر روتور کار می کنند.

کنترلرهای هوشمند و برنامه ریزی مبتنی بر آب و هوا

تایمرهای سنتی بدون توجه به شرایط واقعی یک برنامه ثابت را اجرا می کنند، به این معنی که آنها یا بعد از یک هفته بارانی بیش از حد آب می شوند یا در هنگام افزایش گرما در زیر آب. کنترل‌کننده‌های هوشمند این مشکل را با تنظیم خودکار زمان اجرا بر اساس داده‌های واقعی به جای تقویم از پیش تعیین شده حل می‌کنند.

محدوده های پس انداز منعکس کننده ارقام معمول گزارش شده از مطالعات کنترل کننده با برچسب EPA WaterSense در مقایسه با تایمرهای زمانبندی ثابت است.
کنترل کننده Type	چگونه آن را تنظیم می کند	صرفه جویی در آب معمولی
تایمر استاندارد	برنامه ثابت، فقط تغییرات دستی	هیچ کدام ساخته نشده است
افزودنی سنسور باران	چرخه ها را پس از بارندگی قابل اندازه گیری رد می کند	تقریبا 10 تا 15 درصد
کنترل کننده تبخیر و تعرق (ET)	اتلاف آب گیاه را از داده های آب و هوای محلی محاسبه می کند	تقریبا 15 تا 30 درصد
سیستم سنسور رطوبت خاک	فقط زمانی آبیاری می شود که حسگرهای داخل زمین خاک خشک را تشخیص دهند	تقریبا 20 تا 35 درصد

برای اکثر سازه‌های مسکونی، یک کنترل‌کننده هوشمند مبتنی بر ET که با یک سنسور باران پایه جفت می‌شود، اکثر صرفه‌جویی‌های احتمالی را بدون هزینه اضافی شبکه کامل حسگر خاک پوشش می‌دهد، که تمایل دارد در سایت‌های تجاری بزرگ‌تر منطق مالی بیشتری داشته باشد.

تنظیم برنامه ها بر اساس آب و هوا و فصل

یک برنامه اجرا که در بهار کار می کند تقریباً هرگز تا اواسط تابستان درست نیست، و کپی کردن نمودار آبیاری عمومی از یک منطقه آب و هوایی متفاوت دلیل رایجی است که سیستم های جدید یا ضعیف عمل می کنند یا آب را هدر می دهند. تنظیمات باید هم دما و هم الگوهای بارش منطقه ای را دنبال کنند.

الگوهای عمومی منطقه ای؛ داده های بارندگی و تبخیر و تعرق محلی باید همیشه برنامه دقیق را تنظیم کند.
نوع آب و هوا	الگوی آبیاری عمومی
خشک / کویر	چرخه های کوتاه مکرر برای مقابله با تبخیر سریع، چکه کردن به شدت نسبت به اسپری ترجیح داده می شود
نیمه گرمسیری مرطوب	به طور کلی چرخه های کمتر، استفاده از سنسور باران به شدت توصیه می شود
مدیترانه ای	اتکای شدید تابستان به آبیاری، حداقل آبیاری زمستانی مورد نیاز است
قاره ای سرد	فصل آبیاری کوتاه، زمستان گذرانی اجباری قبل از یخبندان

زمستان گذرانی در اقلیم های مستعد یخ زدگی

آبی که در داخل لوله، شیرها یا سر آبپاش پلاستیکی آبیاری در زمستان باقی می‌ماند، با یخ زدن منبسط می‌شود و این انبساط چیزی است که باعث ترک خوردن اتصالات و شکافتن اتصالات لوله می‌شود. زمستانه شدن این خطر را قبل از اولین یخ زدن سخت از بین می برد.

منبع اصلی آب به سیستم آبیاری را در جلوگیری از جریان برگشتی قطع کنید
در صورت نصب، دریچه های تخلیه را در نقاط پایین سیستم باز کنید تا نیروی جاذبه آب راکد را پاک کند.
از هوای فشرده، معمولاً 40 تا 60 PSI برای سیستم‌های PVC استفاده کنید تا آب باقیمانده را در هر ناحیه به‌صورت یک‌بار به بیرون بریزید.
جلوگیری از جریان برگشتی و هر لوله‌کشی بالای زمین را با آستین‌های فوم یا پوشش عایق کنید
کنترلر را روی حالت بارانی تنظیم کنید یا آن را به طور کامل برای فصل خاموش کنید

هنگام دمیدن خطوط با هوای فشرده، هرگز از PSI 80 تجاوز نکنید ، زیرا فشار زیاد می تواند به آب بندی های داخل شیرها و سر آبپاش ها آسیب برساند حتی اگر خود لوله آن را تحمل کند.

عیب یابی مشکلات رایج

بیشتر مشکلات آبیاری به فشار، گرفتگی یا فاصله گذاری برمی گردد تا یک جزء خراب.
علامت	علت احتمالی	رفع کنید
اسپری ضعیف و مه آلود	فشار خیلی زیاد، یا نازل فرسوده شده است	تنظیم کننده فشار را نصب یا تنظیم کنید، نازل را تعویض کنید
یک سر به طور قابل توجهی ضعیف تر از بقیه است	نازل یا صفحه فیلتر مسدود شده است	نازل و فیلتر را بردارید و بشویید
لکه خیس اطراف یک سر	زهکشی کم سر یا آب بندی ترک خورده	سر سوپاپ را نصب کنید یا مهر و موم را تعویض کنید
منطقه خاموش نخواهد شد	زباله در دیافراگم دریچه گیر کرده است	دریچه را باز کنید، دیافراگم و نشیمنگاه را تمیز کنید
لکه های قهوه ای با وجود آبیاری منظم	پوشش ناهموار از فاصله زیاد سر	سرها را اضافه کنید یا به فاصله سر به سر بروید

تکنیک های صرفه جویی در آب که ارزش آن را دارد

طراحی کارایی از همان ابتدا آسان تر از به روز رسانی بعد است. تعداد انگشت شماری از اضافات، که اکثر آنها نسبت به هزینه کل سیستم ارزان هستند، به طور معنی داری مصرف طولانی مدت آب را کاهش دادند.

برنامه نویسی چرخه و خیس کردن

به جای اجرای یک منطقه برای یک کشش طولانی، تقسیم کل زمان اجرا به دو یا سه چرخه کوتاه‌تر با یک دوره استراحت بین آنها، به آب اجازه می‌دهد به جای جاری شدن، خیس بخورد، به ویژه در خاک رسی یا زمین شیبدار.

شیرها را در نقاط پایین بررسی کنید

در حیاط های شیبدار، آب باقی مانده در لوله پس از یک چرخه از پایین ترین سر آبپاش خارج می شود و هر بار که سیستم خاموش می شود یک گودال ایجاد می کند. یک شیر چک داخلی در داخل هد به طور کامل از این زهکشی کم سر جلوگیری می کند.

مالچ پاشی در اطراف مناطق قطره ای

یک لایه مالچ 2 تا 3 اینچی روی لوله قطره ای تبخیر سطح را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و به حفظ رطوبت یکنواخت خاک در بین چرخه ها کمک می کند و به سیستم اجازه می دهد در کل کمتر کار کند.

نصب DIY در مقابل استخدام آن

هر دو رویکرد مشترک هستند و انتخاب درست معمولاً به پیچیدگی محوطه و زمان در دسترس بستگی دارد تا مهارت به تنهایی.

هیچ یک از این دو رویکرد به طور جهانی بهتر نیستند. انتخاب مناسب به پیچیدگی سایت، بودجه و زمان در دسترس بستگی دارد.
عامل	DIY	نصب حرفه ای
هزینه اولیه	فقط مواد	مواد به علاوه کار و طراحی
سرمایه گذاری در زمان	چند آخر هفته برای یک حیاط متوسط	به طور معمول در 1 تا 3 روز تکمیل می شود
بهترین مناسب برای	زمین های کوچکتر و ساده تر با زمین مسطح	چیدمان های پیچیده، شیب ها، نیازهای منطقه بندی مختلط
دقت طراحی	بستگی به محاسبه دستی دقیق دارد	به طور معمول توسط نرم افزار طراحی و تجربه سایت پشتیبانی می شود

سوالات متداول

لوله آبیاری در چه عمقی باید دفن شود؟

لوله های اصلی معمولاً در عمق 8 تا 12 اینچ و خطوط جانبی 6 تا 8 اینچ دفن می شوند، اگرچه برای جلوگیری از ترک خوردگی در زمستان، عمق همیشه باید در مناطقی با خطوط یخبندان عمیق تر افزایش یابد.

یک زون می تواند چند سر آبپاش را پشتیبانی کند؟

این کاملاً به GPM موجود بستگی دارد. دبی کل منبع خود را بر رتبه بندی GPM چاپ شده بر روی هر سر آبپاش پلاستیکی آبیاری تقسیم کنید تا حداکثر عددی که منطقه می تواند بدون افت فشار اجرا شود را بیابید.

لوله پی وی سی یا پلی اتیلن برای آبیاری بهتر است؟

پی وی سی سفت و سخت فشار را به خوبی حفظ می کند و استاندارد خطوط اصلی است، در حالی که لوله های پلی اتیلن انعطاف پذیر راحت تر در اطراف موانع خم می شوند و معمولاً برای راه های جانبی و قطره ای، به ویژه در خاک های سنگی استفاده می شوند.

هر هفته یک سیستم آبیاری باید چند بار اجرا شود؟

بیشتر چمن‌های مستقر به حدود 1 تا 1.5 اینچ آب در هفته نیاز دارند که در 2 تا 3 جلسه به جای یک خیساندن طولانی، بر اساس نوع خاک و میزان بارندگی تنظیم شود.

آیا آبیاری قطره ای و هدهای بارانی می توانند روی یک سیستم اجرا شوند؟

بله، به شرطی که هر روش دریچه و ناحیه اختصاصی خود را داشته باشد. قطره و اسپری هرگز نباید یک منطقه مشترک داشته باشند زیرا آنها آب را با نرخ ها و فشارهای بسیار متفاوت اعمال می کنند.

پوشش سر به سر چیست و چرا اهمیت دارد؟

پوشش سر به سر به این معنی است که هر اسپری سر آبپاش به جای توقف نیمه راه به پایه سر بعدی می رسد. این همپوشانی چیزی است که پوشش را در سراسر یک منطقه یکنواخت می کند. فاصله سرها در حداکثر فاصله پرتابی در عوض تقریبا همیشه شکاف های خشکی بین آنها ایجاد می کند.

اگر فشار آب من خوب به نظر می رسد به تنظیم کننده فشار نیاز دارم؟

اگر فشار استاتیک اندازه گیری شده به راحتی در محدوده 25 تا 45 PSI باشد که اکثر هدها برای آن رتبه بندی می شوند، تنظیم کننده اختیاری است. بالاتر از این محدوده، مه‌آلودگی، مه‌آلودگی و سایش زودرس نازل‌ها و آب‌بندها به اندازه‌ای رایج می‌شود که یک تنظیم‌کننده معمولاً هزینه خود را در یک یا دو فصل پرداخت می‌کند.

بهترین زمان برای اجرای آبیاری چه زمانی است؟

صبح زود، معمولاً بین ساعت 4 صبح تا 8 صبح، ایده آل در نظر گرفته می شود زیرا باد معمولاً آرام تر است، تبخیر کمتر از ظهر است، و شاخ و برگ ها قبل از غروب زمان خشک شدن دارند، که شرایط مساعد برای رشد قارچ در چمن را کاهش می دهد.

یک سیستم آبیاری معمولا چقدر دوام می آورد؟

با تعمیر و نگهداری منظم فصلی و زمستان‌سازی مناسب در صورت نیاز، خطوط اصلی و شیرهای PVC معمولاً 15 تا 20 سال دوام می‌آورند، در حالی که سرهای اسپرینکلر و قطره چکه‌های جداگانه که بیشتر در معرض فرابنفش و سایش مکانیکی قرار دارند، معمولاً هر 5 تا 10 سال یکبار تعویض می‌شوند.

چرا یک بخش از سیستم جدید من فشار پایینی دارد در حالی که بقیه به خوبی کار می کنند؟

این معمولاً نشانه آن است که اندازه یک ناحیه منفرد از اندازه لوله یا منبع آب گذشته است، به این معنی که تعداد زیادی سر روی یک شیر قرار داده شده است. تقسیم منطقه به دو ناحیه کوچکتر روی دریچه‌های جداگانه، افت فشار را بدون تغییر تعداد کل سر برطرف می‌کند.

آیا باید هر روز چمن خود را آبیاری کنم؟

آبیاری سبک روزانه به ریشه ها کمک می کند تا در نزدیکی سطح زمین کم عمق بمانند و در طول زمان چمن را کمتر به خشکی مقاوم می کند. آبیاری عمیق تر و کمتر، معمولاً 2 تا 3 جلسه در هفته که در مجموع حدود 1 تا 1.5 اینچ ارائه می شود، ریشه ها را تشویق می کند تا به سمت پایین رشد کنند و عموماً چمن سالم تر و انعطاف پذیرتری تولید می کند.

منوی وب

جستجوی محصول

زبان

به اشتراک بگذارید

خروج از منو

اخبار