در اینجا نحوه یک آبپاش ضربه ای کارها، گام به گام تجزیه می شوند:
هنگامی که آب را روشن می کنید، تحت فشار به داخل بدنه آبپاش جریان می یابد.
این آب تحت فشار از طریق یک دهانه نسبتاً کوچک به نام نازل خارج می شود. این یک جت آب متمرکز و قوی ایجاد می کند.
جلوی نازل یک بازوی وزن دار است (که اغلب به آن بازوی ضربه یا چکش می گویند).
جت قدرتمند آب که از نازل بیرون می زند به قسمت زیرین این بازو برخورد می کند.
ضربه زدن توسط جت آب با حرکت سریع به بازوی ضربه ضربه شدید یا "ضربه" می دهد.
این نیرو بازوی وزن شده را به سرعت به سمت عقب و بالا و از نازل دور می کند.
به بازوی ضربه ای یک فنر متصل است.
به محض اینکه جت آب بازو را به عقب می زند، این چشمه کشیده می شود.
هنگامی که بازو به دورترین نقطه خود می رسد، کشش فنر فرا می رسد. بازوی وزن شده را با قدرت به سمت پایین به سمت موقعیت شروع خود می کشد.
فنر بازوی ضربه ای را دوباره به مسیر جت آب باز می کند.
همانطور که به جای خود باز می گردد، صدای آشنای "کلیک" یا "تیک" مرتبط با آبپاش های ضربه ای ایجاد می کند.
مهمتر از همه، هنگامی که بازو با قدرت به داخل جریان آب می زند، این عمل یک حرکت کوچک به کل بدنه آبپاش می دهد.
از آنجایی که اسپرینکلر روی یک نقطه محوری نصب شده است، این ضربه باعث می شود کل سر آبپاش به مقدار بسیار کمی بچرخد.
جت آب بلافاصله دوباره به بازو برخورد می کند و آن را به عقب می زند.
فنر آن را به سمت پایین می کشد و باعث یک «کلیک» دیگر و چرخش کوچک دیگری می شود.
این چرخه پیوسته - آب به بازو برخورد می کند، بازو به عقب می چرخد، فنر آن را پایین می کشد، بازو به عقب کلیک می کند و آبپاش را تکان می دهد - بسیار سریع اتفاق می افتد.
هر بار که بازوی ضربه ای به عقب باز می شود، سر آبپاش را فقط کمی می چرخاند.
از آنجایی که این چرخه دائما تکرار می شود، آبپاش به آرامی اما پیوسته در یک دایره می چرخد.
همانطور که می چرخد، جت قوی آب پاشیده شده از نازل به مرور زمان به تمام جهات اطراف آبپاش هدایت می شود و یک منطقه دایره ای بزرگ را آبیاری می کند.